همه ما باور داریم که بشریت با معضلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کند، به راستی جهان پیرامون ما سرشار از زشتی و پلشتی است، فقر، جنگ، خیانت، استبداد، ریا و... تنها قسمت کمی از این ماجرا هستند، ولی ما به جای حل مشکل فقط از دیگران توقع داریم که کاری بکنند، در واقع همه انتظار یک قهرمان را می‌کشیم بی‌آن‌که بدانیم آن قهرمان خودمان هستیم، چون هیچ چیزی قابل تغییر نیست تا وقتی که خودمان جزئی از آن باشیم.
آیا من می‌توانم حیله و نیرنگ را از جهان پاک کنم تا وقتی خودم اهل حقه بازی باشم‌؟ به نظر شما یک فروشنده اسلحه می‌تواند مانع جنگ‌ افروزی شود‌؟ دانش‌آموزان چطور می‌توانند از یک معلم خشن و مستبد دموکراسی بیاموزند؟
بعضی‌ها می‌گویند ما که در گوشه‌ای نشسته و کشک می‌سابیم ما را چه به این داستان‌ها‌؟ اما قطعا شنیده‌اید که اثر پروانه‌ای می‌گوید بال زدن یک پروانه در گوشه‌ای از جهان می‌تواند باعث ایجاد توفان در جای دیگر شود‌، زیرا که در این جهان پرماجرا همه چیز به همه چیز مربوط است. پس بیایید تغییر را از خودمان شروع کنیم، زیرا مستقیم یا غیرمستقیم ما مقصران اصلی هستیم و هیچ کاری مهم‌تر و راحت‌تر از این نیست. همان‌طور که مولانا گفت: بیرون ز تو نیست هرچه در عالم هست، از خود بطلب هر آنچه خواهی که تویی.