بعد از تعطیلات ، والدین ، معلمان و دانشآموزان برای بازگشت به حالوهوای آموزش وظایفی دارند
بـــازگشت بــه مشــق
به آنها حق بدهید یا نه؟! با آنها همراهی كنید یا نه؟! به آنها سخت بگیرید یا نه؟! این اتفاقی است كه افتاده! حالا دیگر تعطیلات نوروزی ـ تكتك آن روزهای جذاب و دوستداشتنی ـ تمام شده و فرزند دانشآموز شما در هر مقطعی كه مشغول به تحصیل باشد، باید بعد از حدود 17روز دوری از درس و مشق به مدرسه برگردد و همه چیز را از نو شروع كند. دوباره بنشیند پای تكالیفش؛ این كار ساده اما برای بعضیها سختترین كار دنیاست! بچههایی كه هیچاشتیاقی برای پایان تعطیلات نوروزی و بازگشایی دوباره مدارس نداشتند و حالا آنها ماندهاند و انبوهی از درسهای نخوانده، فراموش شده و نیازمند دوره؛ یعنی مرور دوباره همه آن چیزهایی كه در طول شش ماه گذشته سال تحصیلی سر كلاس درس آموختهاند و در این چند روز تعطیلی به احتمال زیاد به فراموشی سپردهاند.
اولیا چه كنند؟
این حالت هرچه باشد، جمعیت زیادی را درگیر میكند و در موارد زیادی هم به دغدغه خانوادهها تبدیل میشود؛ خانوادههایی كه با تمام وجودشان حس میكنند حال قبل و بعد فرزند آنها بعد از پایان تعطیلات متفاوت است. نتیجه این حال متفاوت، بیانگیزگی، رخوت و تنبلیای است كه در وجود فرزندشان موج میزند! شرایطی كه خیلیها برایش به دنبال راه چاره هستند؛ راهحلی كه دست فرزندشان را بگیرد و آنها را به سلامت از این روزهای پرتنش بعد از تعطیلات عبور دهد.
حبیب صابری، مشاور و برنامهریز تحصیلی كارشناسی است كه به ما میگوید این وضعیت بین خانوادههای زیادی عمومیت دارد و نباید باعث شود كه خانوادهها فضای وحشتناك و پراسترسی را برای مرور دروس برای فرزندشان بهوجود بیاورند.
او به عنوان مشاوری كه سالهای زیادی با دانشآموزان مقاطع مختلف در ارتباط بوده، به ما میگوید: اینكه بچهها بعد از پایان تعطیلات چندهفتهای وقتی همه برنامههای زندگیشان بههم خورده، دوباره میخواهند راهی مدرسه شوند و پشت نیمكتهای كلاس درس بنشینند، درست مثل قرار گرفتن زیر آب سرد بلافاصله بعد از آب گرم، اذیتكننده است و میتواند واكنش منفی به دنبال داشته باشد.
اما این تغییر وضعیت به عقیده این مشاور تحصیلی میتواند سرانجام خوبی داشته باشد، البته در صورتی كه خانوادهها به نكات پیشنهادی او عمل كنند.
اولین نكته به گفته این مشاور تحصیلی، این است كه در هفته اول بعد از پایان تعطیلات، یعنی دقیقا از همین امروز تا پایان هفته با بچهها همراهی بیشتری داشته باشند و برای برقراری ارتباط مجدد بین آنها و درس، متوسل به فشار وخشونت نشوند و با صحبت كردن كار را جلو ببرند.
صابری میگوید: خانوادهها بهتر است همچنان از دور نظاره گر فرآیند درسی فرزندشان باشند و از ایجاد تنشهای معمول خانوادگی حداقل در این ایام خودداری كنند. راهحل دیگری كه این مشاور تحصیلی پیشنهاد میدهد، بهوجود آوردن یك فضای مسابقهمحور برای دوره دروس و بازگشت فرزندانشان به كسب علم و دانش است.
صابری در توضیح بیشتر این راهحل میگوید: در بسیاری از مدارس، حتی معلمها بعد از پایان تعطیلات، از همین روش مسابقه محور برای جذب دوباره بچهها به درس استفاده میكنند. حتی اگر به خاطر داشته باشید چندسال قبل هم كه هنوز پیك نوروزی در سطح مدارس بین دانشآموزان پخش میشد، بعد از پایان تعطیلات با برگزاری مسابقه بین دانشآموزان با محور همین پیك نوروزی آرام آرام فضا را برای بازگشت آنها به مدرسه آماده میكردند و در حقیقت به آنها فرصت میدادند خودشان را پیدا كنند و با انگیزه رقابتی هم كه شده این ارتباط مجدد بین آنها و درسهایشان برقرار میشد تا آنها هدفمندتر به امتحانات خرداد و اردیبهشت برسند.
معلمها چه كنند؟
اگر تقویم را به وقت اولین روز بعد از تعطیلیها ورق بزنیم و سری به كلاسهای درس در مقاطع تحصیلی مختلف در گوشه و كنار كشورمان بزنیم، با جای خالی تعدادی از دانشآموزان روی نیمكتهای كلاس مواجه میشویم؛ جای خالی كه حكایت از تمام نشدن تعطیلات برای آنها دارد. بچههایی كه یا هنوز در مسافرت هستند و به شهر محل سكونتشان برنگشتهاند، یا به دلیل بیماری و حتی تنبلی روز اول بعد از تعطیلات را برای خودشان تعطیل كردهاند.
علی ناصرزاده، مشاور تحصیلی، كارشناس آموزشی دیگری است كه به ما میگوید: بعد از ایام نوروز هنوز دانشآموزان در حال و هوای عید هستند و به دلیل غیبتی طولانی به سختی با مدرسه ارتباط برقرار میكنند، درهمین راستا به اولیا بهخصوص اولیای مدرسه توصیه میكنیم با سختگیری كمتر به گذران این حال و هوا كمك كنند. ناصرزاده در ادامه میگوید: ایام تعطیلات نوروزی را هر خانوادهای به یك شكل گذرانده و در حقیقت هر دانشآموز با كولهباری از تجربه و خاطره به مدرسه برمیگردد. بهترین توصیه اینجا برای خانواده این است كه به حس كنجكاوی بچهها در این رابطه احترام بگذارند و حتی با مشاركت بچهها با برگزاری مسابقههایی مثل قصهگویی، خاطرهنویسی و... به آنها كمك كنند.
برقراری ارتباط مجدد بین دانشآموزان و فضای درس، اتفاقی است كه به گفته این كارشناس آموزشی میتواند با بهوجود آوردن انگیزه قویتر شود. ناصرزاده به ما میگوید: برای ایجاد انگیزه همه باید با دانشآموز همراهی كنند؛ چراكه این انگیزه است كه باعث میشود یك دانشآموز حتی سختترین تكالیفش را هم خوب انجام بدهد و مدام از زیر بار مسؤولیتی كه به او سپرده شده شانه خالی نكند.
راهحل دیگری كه این كارشناس آموزشی به معلمان در این رابطه توصیه میكند، ایجاد یك فضای مشاركتی و بحث محور در كلاس است، به این ترتیب تكتك دانشآموزان درگیر موضوعی میشوند كه توسط معلم یا آنها انتخاب شده است؛ موضوعی كه میتواند ارتباطی هرچندكوچك با ایام تعطیلات نوروزی داشته باشد.




