«ثروتمندترین كشور آن است كه بیشترین افراد شاداب و شرافتمند را زیر بال خود داشته باشد.» این نظر جان راسكین، فیلسوف و متفكر اجتماعی معروف انگلیسی است؛ نظری كه بسیاری از جامعه‌شناسان و اندیشمندان این حوزه از علوم اجتماعی را با خود همراه كرده است. از این نظر این شاد بودن یكی از شاخصه‌ها و بنیان‌های زندگی مطلوب در هر گروه و جامعه‌ای به‌شمار می‌رود، در نتیجه هر قدر مردم یك جامعه شادتر باشند، توان و ظرفیت بیشتری برای تلاش و حركت رو به‌جلو خواهند داشت و برعكس غمگین بودن تبعات اجتماعی و روانی زیادی در جوامع خواهد داشت. زیرا انسان‌هایی كه شاد نیستند، نمی‌توانند درست تصمیم بگیرند، اعتماد به نفس پایینی دارند و خلاق نیستند. درنتیجه از هر عاملی كه باعث ایجاد شادی و نشاط می‌شود باید استقبال كرد. چراكه ایجاد شادابی و نشاط فردی و اجتماعی علاوه بر این‌كه بر سلامت جسم و روان در افراد و جامعه تاثیر می‌گذارد، باعث رسیدن آنها به آرامش و رفاه مادی هم می‌شود و در نهایت حس رضایت‌مندی را افزایش می‌دهد.
از این نظر شادی نیروی محرك یك جامعه درحركت به سوی جلو است؛ شخصیت انسان تحت تاثیر عوامل مختلفی است، از عوامل ژنتیكی گرفته تا عوامل محیطی‌. از دوستان و همسالان گرفته تا محیط جغرافیایی و حتی كیفیت آب و هوا. محیط‌زیست همین جاست كه تاثیر خودش را بر تن و روان ما انسان‌ها می‌گذارد. فصول سال جزو عوامل جغرافیایی قرار می‌گیرد و اتفاقا تاثیر زیادی هم بر افراد می‌گذارد. برای مثال شادكامی و نشاط اجتماعی فصل بهار باعث تحرك فیزیكی و شكوفایی تك‌تك افراد جامعه می‌شود. افرادی كه وقتی در كنار هم قرار می‌گیرند جامعه‌ای پویا و فعال را می‌سازند، اما نكته قابل توجه اینجاست كه نشاط اجتماعی و سلامت روان رابطه تنگانگی با سلامت جسم آدم‌ها دارد و می‌تواند مشكلات زیادی را حل كند. نشاطی كه می‌تواند از فصل‌های سال هم تاثیر بپذیرد. همان‌طور كه همیشه با شروع فصل سرما برگ درخت‌ها می‌ریزد و به نوعی آنها به درون خود فرو می‌روند، انسان‌ها هم با شروع این فصل خود را برای محافظت از سرما می‌پوشانند، اما وقتی فصل بهار از راه می‌رسد تمام مخلوقات خداوند از جمله درختان تحت تأثیر هوای بهاری قرار می‌گیرند و این هوا باعث رشد و نمو و سرسبزی طبیعت می‌شود. همین تأثیر شگفت‌انگیز هم در بدن انسان‌ها اتفاق می‌افتد. هوای بهاری حرارت به درون فرورفته را به بیرون می‌فرستد و باعث باز‌شدن منافذ پوست می‌شود و از این طریق سموم بدن كه در فصل زمستان در بدن تجمع پیدا كرده است، بیرون می‌آید و حالت شادابی به فرد دست می‌دهد. این شادابی ثمره بهار و تغییر فصل است و اگر به زندگی جمعی افراد جامعه راه پیدا كند، می‌تواند به یك جامعه بانشاط منجر شود.