گاهی حواس‌مان به این موضوع نیست و آن‌طور که مراقب تغذیه جسم‌مان هستیم، ‌مراقب تغذیه روح‌مان‌ نیستیم. این در حالی است که همان‌طور که به غذای جسم‌مان نیز اهمیت می‌دهیم باید به غذای روح‌مان نیز اهمیت دهیم و مراقب باشیم که چه چیزی را به خورد روح‌مان می‌دهیم. بدانیم و آموزش ببینیم که چه چیزی برای روح‌مان خوب است و چه چیزی حال روح ما را بیمار می‌کند. انواع عادت‌های ما و نوع تفکر ما، غذای روح ما را شکل می‌دهد. غذای روح ما، شخصیت و منش ما را شکل می‌دهد و اگر بخواهیم شخصیت منفوری داشته باشیم، پس مقداری کینه، حسادت، دشمنی و بدی می‌تواند از من شخصیتی منفور را بسازد اما اگر شخصیتی جذاب و دوست‌داشتنی مدنظر من است؛ خوبی، بخشندگی، لبخند، عشق، مثبت‌اندیشی و صداقت می‌تواند از من شخصیتی جذاب بسازد تا هرجا قدم می‌گذارم، از خود اثری و ردپایی به جا بگذارم.