درگذشت هنرمند«آتش به اختیار» مقاومت
همزمان با ایام اربعین حسینی، خبر درگذشت یک نقاش مخابره شد که شاید مهمترین ویژگیاش ذوب شدن در فرهنگ کربلا و واژگان الهی برآمده از آن همچون مقاومت و آزادگی بود. هنرمندی که همواره خود را در این عرصه آتش به اختیار میدانست.
محمد اسدی جوزانی، طراح و نقاش انقلابی پس از سالها تلاش برای زنده نگاه داشتن یاد و خاطره شهدا در 56 سالگی به دیار حق شتافت. او متولد سال1346 از شهر ری بود. در آوان جوانی و در حالی که 17سال بیشتر نداشت تحصیل را رها کرد و برای دفاع از آرمانهای انقلاب به جبهههای نبرد رفت. دو سال در خط مقدم جبهه بود که به امر فرمانده لشکر محمد رسولا...(ص) 6ماه به پشت جبهه مأمور شد تا در بخش تبلیغات فعالیت کند. در آنجا بود که برای اولین بار با پرترهنگاری از شهدا آشنا شد. خودش در اینباره میگفت: «سال ۶۳ بود که یک بار تازه از جبهه آمده بودم و دیدم بچههای گروه تبلیغات مشغول کشیدن نقاشی شهدا هستند. خیلی علاقهمند شدم این کار را انجام بدهم. به من گفتند اگر بتوانی در طول سه ماه با وسایلی که در اختیارت قرار میدهیم نقاشی را تحویل بدهی مشکلی برای همکاری نیست. من هم قبول کردم. خیلی دوست داشتم چهره شهدا را بکشم» و به این ترتیب او تمام تمرکزش را برای طراحی تصویر شهدا و ماندگاری یاد آنها گذاشت. تلاشش به حدی بود که به اذعان برخی همرزمان، اولین تابلوی نقاشی بسیاری از شهدای دفاع مقدس پس از شهادتشان، توسط این هنرمند خلق شده است.
با پایان جنگ، این هنرمند فقید گرچه کار پرتره را تجربی آمیخته بود و به خوبی نیز بر این هنر اشراف پیدا کرده بود تا جایی که به راحتی روزانه پنج تابلو از شهدا میکشید اما حضور در کلاسهای آکادمیک و تلفیق این تجربه با دانش نقاشی را الزامی میدانست همین مساله هم او را به سمت درس و تحصیل برد تا لیسانس نقاشی و فوق لیسانس نقاشی را در دانشگاه تربیت مدرس خواند.
اسدی جوزانی پس از پایان تحصیلات آکادمیک، با وجودی که این احتمال میرفت که نیاز است گرایشش را به سبکی به جز پرتره تغییر دهد اما نه تنها هرگز از ادای دین به شهدا فاصله نگرفت بلکه از یکسو از ادغام تجربیات عملی و تئوری تکنیک آبرنگ را به عنوان یک ایده نو برای پرترهنگاری انتخاب کرد. تکنیکی که به گفته خودش حسی و روحی بود: «برای نقاشی شهدا از تکنیک آبرنگ برای نقاشی استفاده کردم، چون حسی و روحی است. از آنجا که خود شهدا روحیه معنوی دارند، تلاش کردم بتوانم این حالت معنوی شهدا را روی کاغذ نیز به ثبت برسانم. کار با آبرنگ مشکلتر است ولی با آن بهتر میتوان چهره شهدا را نقاشی کرد». و از سوی دیگر با گستره فعالیتش را از تمرکز بر شهدای ملی، شهدای عرصه مقاومت گستراند.
طراحی تصویر شهید سلیمانی فرمانده دلیر سپاه قدس پس از شهادت، عماد مغنیه فرمانده نظامی حزبا... و نیز طراحی پرتره ابراهیم یعقوب زکزاکی رهبر شیعیان نیجریه که پس از انتشار بیش از دو میلیون بازدید کننده داشت، از جمله ماندگارترین پرترههای بینالمللی او بودند. پرترههایی بدون سفارش سازمانی که با هدف اطاعت از تاکیدات رهبرمعظم انقلاب مبنی بر آتش به اختیار بودن انجام میگرفت: «آقا میفرماید که آتش به اختیار باشید و آتش به اختیار برای هنرمند این است که از موقعیت فضای سیاسی که به عنوان مثال برای خط مقاومت اتفاق میافتد کاری انجام دهد که تاثیرگذار باشد.»
با پایان جنگ، این هنرمند فقید گرچه کار پرتره را تجربی آمیخته بود و به خوبی نیز بر این هنر اشراف پیدا کرده بود تا جایی که به راحتی روزانه پنج تابلو از شهدا میکشید اما حضور در کلاسهای آکادمیک و تلفیق این تجربه با دانش نقاشی را الزامی میدانست همین مساله هم او را به سمت درس و تحصیل برد تا لیسانس نقاشی و فوق لیسانس نقاشی را در دانشگاه تربیت مدرس خواند.
اسدی جوزانی پس از پایان تحصیلات آکادمیک، با وجودی که این احتمال میرفت که نیاز است گرایشش را به سبکی به جز پرتره تغییر دهد اما نه تنها هرگز از ادای دین به شهدا فاصله نگرفت بلکه از یکسو از ادغام تجربیات عملی و تئوری تکنیک آبرنگ را به عنوان یک ایده نو برای پرترهنگاری انتخاب کرد. تکنیکی که به گفته خودش حسی و روحی بود: «برای نقاشی شهدا از تکنیک آبرنگ برای نقاشی استفاده کردم، چون حسی و روحی است. از آنجا که خود شهدا روحیه معنوی دارند، تلاش کردم بتوانم این حالت معنوی شهدا را روی کاغذ نیز به ثبت برسانم. کار با آبرنگ مشکلتر است ولی با آن بهتر میتوان چهره شهدا را نقاشی کرد». و از سوی دیگر با گستره فعالیتش را از تمرکز بر شهدای ملی، شهدای عرصه مقاومت گستراند.
طراحی تصویر شهید سلیمانی فرمانده دلیر سپاه قدس پس از شهادت، عماد مغنیه فرمانده نظامی حزبا... و نیز طراحی پرتره ابراهیم یعقوب زکزاکی رهبر شیعیان نیجریه که پس از انتشار بیش از دو میلیون بازدید کننده داشت، از جمله ماندگارترین پرترههای بینالمللی او بودند. پرترههایی بدون سفارش سازمانی که با هدف اطاعت از تاکیدات رهبرمعظم انقلاب مبنی بر آتش به اختیار بودن انجام میگرفت: «آقا میفرماید که آتش به اختیار باشید و آتش به اختیار برای هنرمند این است که از موقعیت فضای سیاسی که به عنوان مثال برای خط مقاومت اتفاق میافتد کاری انجام دهد که تاثیرگذار باشد.»




