برهمین اساس بانک جهانی اعلام کرده چاقی به یکی از چالش‌های اقتصاد جهانی تبدیل شده و از سویی چاقی در کشورهای فقیر روبه رشد است. این مساله نشان می دهد در کشورهای فقیر، مردم به واسطه کاهش قدرت خرید، نمی توانند مواد مغذی کافی را تهیه کنند و به همین دلیل سراغ تهیه خوراکی‌های ارزان و شکم پرکن می‌روند. این مواد، همان کربوهیدرات‌ها مانند نان هستند. شکر، مواد قندی و چربی‌ها سه عامل و منبع عمده کالری دریافتی هستند. 
این مواد ارزان هستند و افراد دنبال سیر کردن شکم خود هستند. وقتی مواد انرژی‌زا وارد بدن می‌شود، برای این‌که بسوزد و تولید انرژی کند، باید موادی مثل ویتامین‌های گروه ب را که در سوخت‌وساز انرژی و متابولیسم پروتئین نیاز دارد بسوزاند، ولی در کربوهیدرات‌ها این مواد نیست. بنابراین وقتی برای سوختن کافی نیست، تبدیل به چربی می‌شود و اضافه‌وزن و چاقی را به وجود می‌آورد. تغذیه سالم یعنی داشتن رژیم غذایی که سرشار از مواد غذایی مفید و مغذی باشد تا علاوه بر سلامت بدن به تناسب اندام و جلوگیری از بیماری‌های خطرناک نیز کمک کند. 
تهیه یک بشقاب غذایی سالم که بتواند هم شکم ما و هم سلول‌های‌مان را سیر کند، چندان کار سختی نیست. کافی است بشقاب غذایتان را به چهار قسمت مساوی تقسیم کنید. دو قسمت از این بشقاب باید با سبزیجات پر شود و دو قسمت دیگر یک قسمت پروتئین و قسمت دیگر کربوهیدرات‌باشد.  خلاصه کلام این‌که آن‌قدر که حواسمان به سیری شکم خودمان و فرزندانمان هست باید گرسنگی سلول‌های‌مان را هم فراموش نکنیم. این سلول‌های بیچاره زبانی برای بیان گرسنگی‌شان ندارند و زمانی متوجه این ماجرا می‌شویم که بیمار شویم.