شیعه واقعى، همواره ممیزات اصولى فرهنگ خود را در قبال شیعه آل ابى‌سفیان حفظ مى‌کند و با گفتار درست و کردار شایسته خود، خاطره نیک امامان را در دل‌ها زنده نگه‌مى‌دارد و مى‌کوشد پرچم سرخ تشیع را تا قیام مهدى (عج) همچنان پراهتزار و پرافتخار بدارد. آرى، شیعه راستین على(ع) حقیقت را فداى خواست عوام نمى‌کند و اگر هم برخلاف مسیر آب شنا کند از غرق شدن نمى‌هراسد، زیرا شرفى بالاتر از مرگ در راه مکتب على علیه‌السلام نمى‌شناسد. و آنگاه این چنین شیعه‌اى هرگز به خود اجازه نمى‌دهد ‌ از نظر اخلاقى آنچنان سقوط کند که به فحاشى و ناسزاگویى پناه ببرد و على‌گونه‌هاى زمانه را به باد تهمت و افترا بگیرد... و ابوذرهاى عصر را به‌خاطر تشخیص و درک پیشروتر از زمان‌شان، آنچنان ناجوانمردانه بکوبد که با خارجى! و ناصبى! آنچنان رفتار نمى‌کند. / رسالت تشیع در دنیاى امروز، ص۱۹