گشت عصرانه در خیابان سی تیر كه می‌شود در كنار قدم زدن روی سنگفرش تر و تمیزش، هم مزه خوراكی‌ها چشید هم سری به موزه‌های اطراف زد
هم شامه هم تماشا!
داستان برمی‌گردد به روم باستان و رهگذرانی كه ماهی‌های كوچك و سرخ شده را از دكه‌های خیابانی تهیه می‌كردند. می‌گویند رومی‌ها به دلیل رشد جمعیت و گردشگرانی كه به روم سفر می‌كردند و اتفاقا جمعیت‌شان كم هم نبود، این غذاهای خیابانی یا Street food را راه انداختند، اما می‌گوییم همین استریت فود هم اصالتا مال ماست. درست كه باقلا اولین بار باز هم در روم كشت شد، اما ما كشف كردیم كه می‌شود روی گاری كنار خیابان به مشتری عرضه‌اش كرد. خیابان قوام‌السلطنه و مریضخانه قدیم و سی تیر جدید دو سه سالی می‌شود كه میزبان یكی از همین استریت فودهاست. البته دیدنی‌های این خیابان فقط به خوردن غذاهای خیابانی محدود نمی‌شود. مدرسه و آتشكده زرتشتی فیروز بهرام، كلیسای ارامنه حضرت مریم، كلیسای حضرت پطرس و كنیسه حییم یهودیان از دیگر مكان‌های دیدنی این راسته است.
بهزاد یوسفی
زنده‌باد تهران
اوایل سال 95 وقتی شهرداری تهران شروع به سنگفرش كردن این خیابان كرد كسی فكرش را نمی‌كرد این خیابان قرار است پاتوقی شود برای شكم‌گردی اهل دل! آذر همان سال «سی تیر» رسما كارش را آغاز كرد و بوی خوش این خیابان بوی دود و آلودگی را پوشاند و تقاطع خیابان امام خمینی جانی دوباره گرفت، اما شاید یكی از دلایلی كه این خیابان پاتوق خیلی‌ها شد علاوه بر زیبایی، خوراكی‌هایی است كه هم مرغوب است هم قیمت‌شان به نسبت از كافه‌ها و رستوران‌های سطح شهر منصفانه‌تر است. اگر هدف‌تان از سی‌تیر گردی سر زدن به موزه‌هاست از ساعت 9 صبح می‌توانید از خانه بیرون بزنید، اما اگر هدف‌تان كافه‌گردی است بدانید اكثر كافه‌های سیار عصرها در خیابان مستقر می‌شوند.
هیچ‌كس دست خالی بیرون نمی‌آید
یكی از جالب‌ترین و در عین حال مهم‌ترین چیزهای این خیابان است كه برای هر سلیقه و ذائقه‌ای چیزی برای عرضه دارد. از غذاهای سنتی گرفته تا انواع فست‌فودها و غذاهای محلی و انواع غذاهای چینی، مكزیكی، هندی، تركی و انواع غذاهای بین‌المللی. خوبی‌اش این است كه یك خانواده با انواع سلیقه‌ها و بدون این‌كه نظرشان را به یكدیگر تحمیل كنند هركدام سراغ غذای مورد علاقه خودشان بروند. آنهایی هم كه برای دیدن موزه‌ها آمده‌اند هم قطعا دست پر بیرون می‌روند. موزه ملی ایران، موزه آبگینه، سر در زیبای باغ ملی، موزه ایران باستان و... تمام مكان‌هایی است كه شما می‌توانید سری به آنجا بزنید. جالب است بدانید به این خیابان «خیابان ادیان» هم گفته می‌شود. چرا؟ به دلیل وجود مسجد حضرت ابراهیم، دو كلیسا، یك آتشكده و یك كنیسه كه اكثرا متعلق به دوره قاجار هستند.
هم غذای شكم و هم خوراك اینستاگرام
ایرانی نیستی اگر خیابان سی تیر بروی و سلفی نگیری! بازار عكاسی هم در این راسته داغ داغ است. بعضی‌ها فوكوس را روی اسمارتیزهای بستنی رولی می‌گذارند و خیلی‌ها در تلاش‌اند از سرخ شدن فلافل در روغن بومرنگ بگیرند. خیلی از كافه‌ها و اغذیه‌های كنار خیابان هم فرصت را غنیمت شمرده و مسابقه عكاسی راه انداخته‌اند. یادتان باشد حتما كنار آن دو بال سفیدی كه اواسط خیابان روی دیوار نقاشی شده‌اند هم عكس بگیرید و كپشن بزنید «پرواز را به خاطر بسپار، پرنده مردنی است.»
روشن، شلوغ، امن
بیشتر كسانی كه این خیابان را برای گشت شبانه انتخاب می‌كنند خانواده‌ها هستند و از این نظر امنیت خوبی دارد. گاهی گوشه و كنار خیابان گروه‌های موسیقی را می‌بینید با اجرای انواع موسیقی سنتی تا پاپ! مگر آدم از یك گشت شبانه چه می‌خواهد؟ آقاحامد صاحب یكی از غرفه‌داران اینجاست و غذای شمالی دست مشتری می‌دهد و سرش حسابی شلوغ است. به نظرش این خیابان باید خیلی وقت پیشتر شروع به كار می‌كرد. می‌گوید خیلی‌ها تازه 8 و 9 شب از سركار برمی‌گردند و دنبال یك جای خانوادگی برای چند ساعتی فارغ شدن از زندگی روزمره می‌گردند. ما تا 12 شب اینجاییم و تا خود 12 مشتری داریم. تازه خیلی‌ها دوست دارند بیشتر بمانند، ولی شهرداری به ما این اجازه را نمی‌دهد. كمتر رستوران و فست‌فود گمنامی در سطح شهر هستند كه مشتری ثابت داشته باشند، ولی من اینجا مشتری ثابت زیاد دارم. اوایل خیلی از كسانی كه به اینجا مراجعه می‌كردند به غذاها اعتماد نمی‌كردند. آن‌قدر از غذاها و كیفیتش كه البته دروغ هم نبود، تعریف می‌كردیم تا مشتری را مجاب كنیم.
از هرچه بگذریم
سخن چای خوش‌تر است
چیزی كه در این خیابان فراوان دیده می‌شود كافه است. كافه‌هایی در قالب سنتی و كافه‌هایی كه وسعت‌شان به اندازه یك فولكس واگن است. انواع نوشیدنی از قهوه بگیرید تا انواع نوشیدنی‌های خنك و دمنوش‌های خوش عطر و بو. اگر هم اهل نوشیدن هیچ‌كدام از اینها نیستید و چای را به همه‌چیز ترجیح می‌دهید، نگران نباشید. سماورهایی در بعضی كافه‌ها در حال جوش‌اند و چای دم شده‌شان آماده تا شما سفارش چای‌تان را ثبت كنید. كافه فولكس‌ها طبیعتا جای خیلی زیادی ندارند، اما خیلی‌ها از همین فضای كوچك بهترین استفاده را برده‌اند و شما می‌توانید به جای كنار خیابان، درون ماشین نوشیدنی‌تان را میل كنید.
چطور بریم؟
مسیر یک خیابان جذاب
اگر قرار است با ماشین شخصی‌تان تشریف ببرید باید بدانید این خیابان در محدوده طرح ترافیك است. اگر مجوز ورود به طرح ترافیك دارید كه هیچ، اگر نه باید بگذارید ساعت طرح تمام شود بعد راهی این خیابان شوید. اما اگر می‌خواهید با وسیله نقلیه عمومی سری به خیابان سی تیر بزنید دو راه پیش روی شماست: اتوبوس و مترو. اتوبوس كه تكلیفش مشخص است باید از راننده بپرسید اتوبوسی كه قصد سوار شدنش را كرده‌اید از ایستگاه سی‌تیر رد می‌شود یا نه؟ اما برای مترو، مسافر هر كدام از خطوط كه باشید باید خودتان را به ایستگاه میدان حسنآباد یا ایستگاه امام خمینی(ره) در خط 2 برسانید و با 500 متر پیاده‌روی از ایستگاه امام خمینی(ره) و 350 متر پیاده‌روی از ایستگاه حسنآباد خودتان را به این خیابان برسانید و یك نوشیدنی خنك بنوشید.
اوایل سال 95 وقتی شهرداری تهران شروع به سنگفرش كردن این خیابان كرد كسی فكرش را نمی‌كرد این خیابان قرار است پاتوقی شود برای شكم‌گردی اهل دل! آذر همان سال «سی تیر» رسما كارش را آغاز كرد و بوی خوش این خیابان بوی دود و آلودگی را پوشاند و تقاطع خیابان امام خمینی جانی دوباره گرفت، اما شاید یكی از دلایلی كه این خیابان پاتوق خیلی‌ها شد علاوه بر زیبایی، خوراكی‌هایی است كه هم مرغوب است هم قیمت‌شان به نسبت از كافه‌ها و رستوران‌های سطح شهر منصفانه‌تر است. اگر هدف‌تان از سی‌تیر گردی سر زدن به موزه‌هاست از ساعت 9 صبح می‌توانید از خانه بیرون بزنید، اما اگر هدف‌تان كافه‌گردی است بدانید اكثر كافه‌های سیار عصرها در خیابان مستقر می‌شوند.
هیچ‌كس دست خالی بیرون نمی‌آید
یكی از جالب‌ترین و در عین حال مهم‌ترین چیزهای این خیابان است كه برای هر سلیقه و ذائقه‌ای چیزی برای عرضه دارد. از غذاهای سنتی گرفته تا انواع فست‌فودها و غذاهای محلی و انواع غذاهای چینی، مكزیكی، هندی، تركی و انواع غذاهای بین‌المللی. خوبی‌اش این است كه یك خانواده با انواع سلیقه‌ها و بدون این‌كه نظرشان را به یكدیگر تحمیل كنند هركدام سراغ غذای مورد علاقه خودشان بروند. آنهایی هم كه برای دیدن موزه‌ها آمده‌اند هم قطعا دست پر بیرون می‌روند. موزه ملی ایران، موزه آبگینه، سر در زیبای باغ ملی، موزه ایران باستان و... تمام مكان‌هایی است كه شما می‌توانید سری به آنجا بزنید. جالب است بدانید به این خیابان «خیابان ادیان» هم گفته می‌شود. چرا؟ به دلیل وجود مسجد حضرت ابراهیم، دو كلیسا، یك آتشكده و یك كنیسه كه اكثرا متعلق به دوره قاجار هستند.
هم غذای شكم و هم خوراك اینستاگرام
ایرانی نیستی اگر خیابان سی تیر بروی و سلفی نگیری! بازار عكاسی هم در این راسته داغ داغ است. بعضی‌ها فوكوس را روی اسمارتیزهای بستنی رولی می‌گذارند و خیلی‌ها در تلاش‌اند از سرخ شدن فلافل در روغن بومرنگ بگیرند. خیلی از كافه‌ها و اغذیه‌های كنار خیابان هم فرصت را غنیمت شمرده و مسابقه عكاسی راه انداخته‌اند. یادتان باشد حتما كنار آن دو بال سفیدی كه اواسط خیابان روی دیوار نقاشی شده‌اند هم عكس بگیرید و كپشن بزنید «پرواز را به خاطر بسپار، پرنده مردنی است.»
روشن، شلوغ، امن
بیشتر كسانی كه این خیابان را برای گشت شبانه انتخاب می‌كنند خانواده‌ها هستند و از این نظر امنیت خوبی دارد. گاهی گوشه و كنار خیابان گروه‌های موسیقی را می‌بینید با اجرای انواع موسیقی سنتی تا پاپ! مگر آدم از یك گشت شبانه چه می‌خواهد؟ آقاحامد صاحب یكی از غرفه‌داران اینجاست و غذای شمالی دست مشتری می‌دهد و سرش حسابی شلوغ است. به نظرش این خیابان باید خیلی وقت پیشتر شروع به كار می‌كرد. می‌گوید خیلی‌ها تازه 8 و 9 شب از سركار برمی‌گردند و دنبال یك جای خانوادگی برای چند ساعتی فارغ شدن از زندگی روزمره می‌گردند. ما تا 12 شب اینجاییم و تا خود 12 مشتری داریم. تازه خیلی‌ها دوست دارند بیشتر بمانند، ولی شهرداری به ما این اجازه را نمی‌دهد. كمتر رستوران و فست‌فود گمنامی در سطح شهر هستند كه مشتری ثابت داشته باشند، ولی من اینجا مشتری ثابت زیاد دارم. اوایل خیلی از كسانی كه به اینجا مراجعه می‌كردند به غذاها اعتماد نمی‌كردند. آن‌قدر از غذاها و كیفیتش كه البته دروغ هم نبود، تعریف می‌كردیم تا مشتری را مجاب كنیم.
از هرچه بگذریم
سخن چای خوش‌تر است
چیزی كه در این خیابان فراوان دیده می‌شود كافه است. كافه‌هایی در قالب سنتی و كافه‌هایی كه وسعت‌شان به اندازه یك فولكس واگن است. انواع نوشیدنی از قهوه بگیرید تا انواع نوشیدنی‌های خنك و دمنوش‌های خوش عطر و بو. اگر هم اهل نوشیدن هیچ‌كدام از اینها نیستید و چای را به همه‌چیز ترجیح می‌دهید، نگران نباشید. سماورهایی در بعضی كافه‌ها در حال جوش‌اند و چای دم شده‌شان آماده تا شما سفارش چای‌تان را ثبت كنید. كافه فولكس‌ها طبیعتا جای خیلی زیادی ندارند، اما خیلی‌ها از همین فضای كوچك بهترین استفاده را برده‌اند و شما می‌توانید به جای كنار خیابان، درون ماشین نوشیدنی‌تان را میل كنید.
چطور بریم؟
مسیر یک خیابان جذاب
اگر قرار است با ماشین شخصی‌تان تشریف ببرید باید بدانید این خیابان در محدوده طرح ترافیك است. اگر مجوز ورود به طرح ترافیك دارید كه هیچ، اگر نه باید بگذارید ساعت طرح تمام شود بعد راهی این خیابان شوید. اما اگر می‌خواهید با وسیله نقلیه عمومی سری به خیابان سی تیر بزنید دو راه پیش روی شماست: اتوبوس و مترو. اتوبوس كه تكلیفش مشخص است باید از راننده بپرسید اتوبوسی كه قصد سوار شدنش را كرده‌اید از ایستگاه سی‌تیر رد می‌شود یا نه؟ اما برای مترو، مسافر هر كدام از خطوط كه باشید باید خودتان را به ایستگاه میدان حسنآباد یا ایستگاه امام خمینی(ره) در خط 2 برسانید و با 500 متر پیاده‌روی از ایستگاه امام خمینی(ره) و 350 متر پیاده‌روی از ایستگاه حسنآباد خودتان را به این خیابان برسانید و یك نوشیدنی خنك بنوشید.
