نقد و بررسی بازی Devil May Cry 5
كولاك تازه كپكام
به‌عنوان منتقدی كه سعی بر رفتار منصفانه دارد، همیشه از این‌كه خلاف نگرانی‌هایم ثابت شود، احساس رضایت می‌كنم. به‌خصوص اگر نگرانی‌هایم درباره چیزهایی باشد كه برایم عزیز هستند. در رابطه با DMC 5 هم نگران بودم، فكر می‌كردم آن چیزی نخواهد بود كه باید، اما هست و از این بابت از ته دل خوشحالم.
سیاوش شهبازی
بازگردانی همراه با خلاقیت
پنجمین نسخه مجموعه DMC، در همان نگاه اول آشنا به نظر می‌آید. دیوانه‌بازی‌های مرسوم این سری، طنز مخصوص و از همه مهم‌تر اكشن بی‌وقفه و جنون‌آمیزی كه این سری را به یكی از محترم‌ترین عناوین ممكن برای گیمرها تبدیل كرده، همگی بازگشته‌اند. البته سازندگان در كنار بازگردانی بهترین وجوه این سری تا جای ممكن به خلاقیت و نوآوری هم دست زده‌اند تا با یكی از برترین عناوین این سری روبه‌رو باشیم.
مانند گذشته، بیشتر ساعات خود را در این گیم با مبارزه با دیوان سپری خواهید كرد؛ كمبوهای معركه و متنوع خواهید زد و بارها در كسری از ثانیه به حملات دشمنان واكنش نشان خواهید داد تا مبادا كلاهتان پس معركه برود. آن سیستم امتیازدهی معروف سری هم حضور پررنگی دارد و دائما عملكرد شما را در نبردها قضاوت می‌كند تا به تنوع بخشیدن در نحوه عملكرد و حملاتتان تشویق شوید.
اما ستاره قدیم و جدید این قسمت، شخصیت نِرو است. از سلاح Devil Bringer او در قسمت چهارم خبری نیست و این بار، از دست مصنوعی به نام Devil Breakers بهره می‌برد. با آن می‌توانید هم دشمنان را به سمت خود بكشید، هم بنا به مدلی كه از Devil Breaker انتخاب كرده‌اید، از انواع قابلیت‌هایش استفاده كنید. مثلا Overture، حمله شوك‌آمیز وسیعی انجام می‌دهد و با Punch Line می‌توانید مشتی موشك مانند پرتاب می‌كند كه آسیبی ادامه‌دار به دشمن وارد می‌كند. شاید تنها ضعف این سلاح در ظاهر این باشد كه مجبورید هر دفعه تنها یك نوعش را استفاده كنید و دیگری را كنار بگذارید.
اما همین محدودیت، تنوع جالبی به بازی می‌بخشد كه شما را وادار می‌كند خود را بیشتر با شرایط وفق داده و به مرور با افزایش تعدادی كه می‌توانید حمل كنید، كمبوهای متنوع‌تر و جذاب‌تری را با هم تركیب كنید.
ستاره تازه‌وارد
در حالی كه نرو طعم تازه‌ای به گذشته آشنا می‌دهد، شخصیت V كاملا جدید و نوآور است. این كاراكتر برخلاف نرو و دانته، تنها از دور به دشمنان آسیب می‌زند. او به دو موجود تسخیری مجهز است: یكی به شكل پلنگ كه به دل دشمن می‌زند و دیگری، پرنده‌ای كه از دور به سمت دشمن، پرتابه می‌اندازد. البته یك تسخیری سوم هم در كار است – به نام Nightmare – كه در هیبت گولِم (golem) بزرگ ظاهر می‌شود و تا جای ممكن در كمترین زمان ممكن به دشمنان آسیب وارد می‌كند. البته نایتمر برای لحظات مبادا ذخیره است و حكم حمله قدرتی V را دارد. البته موجودات تسخیری V به تنهایی دشمن را از بین نمی‌برند و ضربه نهایی را باید خودش وارد كند. همین مساله و این اجبار به صبوری ممكن است به مذاق بعضی مخاطبان خوش نیاید.
حقیقت این است كه سبك متفاوت جنگندگی V، تغییر روند خوشایندی را پدید می‌آورد. جاخالی‌دادن از حملات دشمن و تضعیف آنان توسط موجودات تسخیری V و در نهایت، وارد آوردن ضربه كاری همراه با رجزخوانی‌های شاعرانه او لذتبخش است.
دانته كمابیش همان سبك و مكانیك سنتی خود را دارد، اما نبردها در قالب او، خلاقانه‌تر از همه است. او قادر است میان چهار سبك مبارزه سوئیچ كند كه هر كدام حركات و قابلیت‌های خاص خود را دارد. این بار، او قادر است چهار سلاح گرم و چهار سلاح سرد داشته باشد. تركیب حركات بی‌نظیر و متنوع دانته با یكدیگر لذتی فراوان دارد.
البته بازی با تك‌تك شخصیت‌های این گیم لذتبخش است. اما همان طور كه توقع می‌رود، دانته به‌عنوان پیشكسوت، بهترین عملكرد را با دامنه‌ای فراتر از حد لازم برای نابودی دشمنان دارد. پس از تسلط بر حركات دانته، بازی با او رنگ‌و‌بویی تازه می‌گیرد و یك جور حس تعلق پیدا می‌كنید كه به مدد تاكید گیم بر عملكرد خلاقانه تقویت می‌شود و نبردها از محلی برای سركوب موجودات پلید به صحنه‌ای برای ابراز فردیت و حركات نمایشی تبدیل می‌شود.
دشمنان متنوعی سر راهتان قرار می‌گیرند كه هركدام به نوع خود توانایی شما را به چالش خواهند كشید. گل سرسبدشان رئیس‌ها هستند كه هركدام با شخصیت مورد برخورد خود مطابقت دارند و چالش‌های خوبی برایشان پدید می‌آورند. سیستم مرگ و بازگشت به بازی هم تا جای ممكن سهل می‌گیرد تا كشته شدن‌های مداوم در برابر رئیس‌ها نظم روایت و حس بازی را بر هم نزند.
داستانی غیرخطی
داستان DMC 5 تا حد زیادی پیش‌بینی‌پذیر است، اما به لطف اكشن عالی و استایلی كه در آن تزریق شده، جذاب شده است. برای روایت داستان از شیوه غیرخطی بهره گرفته شده است. تمام وقایع در یك روز اتفاق می‌افتد، اما دائما بین كاراكترها سوئیچ می‌شود تا از دید تمامشان به كلیت ماجرا پی ببرید. مجموع اینها به روایتی خوشایند منجر شده است. البته نباید در DMC دنبال عمق داستان یا شخصیت‌پردازی پرجزئیات گشت، اما DMC همیشه دنیایی مملو از شخصیت‌های حماسی با رفتارهای استایلیش و اغراق‌آمیز بوده و اتفاقا خاصیت و محبوبیتش هم به همین دلیل است. DMC5 ثابت كرد این سری هنوز هم می‌تواند بدون فاصله گرفتن از ریشه‌هایش موفق باشد و تجربه آن – با توجه به رده‌بندی سنی ۱۸ سال به بالا – خاطره‌ای به یادماندنی به جا خواهد گذاشت.
پنجمین نسخه مجموعه DMC، در همان نگاه اول آشنا به نظر می‌آید. دیوانه‌بازی‌های مرسوم این سری، طنز مخصوص و از همه مهم‌تر اكشن بی‌وقفه و جنون‌آمیزی كه این سری را به یكی از محترم‌ترین عناوین ممكن برای گیمرها تبدیل كرده، همگی بازگشته‌اند. البته سازندگان در كنار بازگردانی بهترین وجوه این سری تا جای ممكن به خلاقیت و نوآوری هم دست زده‌اند تا با یكی از برترین عناوین این سری روبه‌رو باشیم.
مانند گذشته، بیشتر ساعات خود را در این گیم با مبارزه با دیوان سپری خواهید كرد؛ كمبوهای معركه و متنوع خواهید زد و بارها در كسری از ثانیه به حملات دشمنان واكنش نشان خواهید داد تا مبادا كلاهتان پس معركه برود. آن سیستم امتیازدهی معروف سری هم حضور پررنگی دارد و دائما عملكرد شما را در نبردها قضاوت می‌كند تا به تنوع بخشیدن در نحوه عملكرد و حملاتتان تشویق شوید.
اما ستاره قدیم و جدید این قسمت، شخصیت نِرو است. از سلاح Devil Bringer او در قسمت چهارم خبری نیست و این بار، از دست مصنوعی به نام Devil Breakers بهره می‌برد. با آن می‌توانید هم دشمنان را به سمت خود بكشید، هم بنا به مدلی كه از Devil Breaker انتخاب كرده‌اید، از انواع قابلیت‌هایش استفاده كنید. مثلا Overture، حمله شوك‌آمیز وسیعی انجام می‌دهد و با Punch Line می‌توانید مشتی موشك مانند پرتاب می‌كند كه آسیبی ادامه‌دار به دشمن وارد می‌كند. شاید تنها ضعف این سلاح در ظاهر این باشد كه مجبورید هر دفعه تنها یك نوعش را استفاده كنید و دیگری را كنار بگذارید.
اما همین محدودیت، تنوع جالبی به بازی می‌بخشد كه شما را وادار می‌كند خود را بیشتر با شرایط وفق داده و به مرور با افزایش تعدادی كه می‌توانید حمل كنید، كمبوهای متنوع‌تر و جذاب‌تری را با هم تركیب كنید.
ستاره تازه‌وارد
در حالی كه نرو طعم تازه‌ای به گذشته آشنا می‌دهد، شخصیت V كاملا جدید و نوآور است. این كاراكتر برخلاف نرو و دانته، تنها از دور به دشمنان آسیب می‌زند. او به دو موجود تسخیری مجهز است: یكی به شكل پلنگ كه به دل دشمن می‌زند و دیگری، پرنده‌ای كه از دور به سمت دشمن، پرتابه می‌اندازد. البته یك تسخیری سوم هم در كار است – به نام Nightmare – كه در هیبت گولِم (golem) بزرگ ظاهر می‌شود و تا جای ممكن در كمترین زمان ممكن به دشمنان آسیب وارد می‌كند. البته نایتمر برای لحظات مبادا ذخیره است و حكم حمله قدرتی V را دارد. البته موجودات تسخیری V به تنهایی دشمن را از بین نمی‌برند و ضربه نهایی را باید خودش وارد كند. همین مساله و این اجبار به صبوری ممكن است به مذاق بعضی مخاطبان خوش نیاید.
حقیقت این است كه سبك متفاوت جنگندگی V، تغییر روند خوشایندی را پدید می‌آورد. جاخالی‌دادن از حملات دشمن و تضعیف آنان توسط موجودات تسخیری V و در نهایت، وارد آوردن ضربه كاری همراه با رجزخوانی‌های شاعرانه او لذتبخش است.
دانته كمابیش همان سبك و مكانیك سنتی خود را دارد، اما نبردها در قالب او، خلاقانه‌تر از همه است. او قادر است میان چهار سبك مبارزه سوئیچ كند كه هر كدام حركات و قابلیت‌های خاص خود را دارد. این بار، او قادر است چهار سلاح گرم و چهار سلاح سرد داشته باشد. تركیب حركات بی‌نظیر و متنوع دانته با یكدیگر لذتی فراوان دارد.
البته بازی با تك‌تك شخصیت‌های این گیم لذتبخش است. اما همان طور كه توقع می‌رود، دانته به‌عنوان پیشكسوت، بهترین عملكرد را با دامنه‌ای فراتر از حد لازم برای نابودی دشمنان دارد. پس از تسلط بر حركات دانته، بازی با او رنگ‌و‌بویی تازه می‌گیرد و یك جور حس تعلق پیدا می‌كنید كه به مدد تاكید گیم بر عملكرد خلاقانه تقویت می‌شود و نبردها از محلی برای سركوب موجودات پلید به صحنه‌ای برای ابراز فردیت و حركات نمایشی تبدیل می‌شود.
دشمنان متنوعی سر راهتان قرار می‌گیرند كه هركدام به نوع خود توانایی شما را به چالش خواهند كشید. گل سرسبدشان رئیس‌ها هستند كه هركدام با شخصیت مورد برخورد خود مطابقت دارند و چالش‌های خوبی برایشان پدید می‌آورند. سیستم مرگ و بازگشت به بازی هم تا جای ممكن سهل می‌گیرد تا كشته شدن‌های مداوم در برابر رئیس‌ها نظم روایت و حس بازی را بر هم نزند.
داستانی غیرخطی
داستان DMC 5 تا حد زیادی پیش‌بینی‌پذیر است، اما به لطف اكشن عالی و استایلی كه در آن تزریق شده، جذاب شده است. برای روایت داستان از شیوه غیرخطی بهره گرفته شده است. تمام وقایع در یك روز اتفاق می‌افتد، اما دائما بین كاراكترها سوئیچ می‌شود تا از دید تمامشان به كلیت ماجرا پی ببرید. مجموع اینها به روایتی خوشایند منجر شده است. البته نباید در DMC دنبال عمق داستان یا شخصیت‌پردازی پرجزئیات گشت، اما DMC همیشه دنیایی مملو از شخصیت‌های حماسی با رفتارهای استایلیش و اغراق‌آمیز بوده و اتفاقا خاصیت و محبوبیتش هم به همین دلیل است. DMC5 ثابت كرد این سری هنوز هم می‌تواند بدون فاصله گرفتن از ریشه‌هایش موفق باشد و تجربه آن – با توجه به رده‌بندی سنی ۱۸ سال به بالا – خاطره‌ای به یادماندنی به جا خواهد گذاشت.
