این روزها بازارها مملو است از افرادی که به خرید شب عید می‌روند. آنهایی که دست‌شان به دهان‌شان می‌رسد نه فقط لباس و کیف و کفش بلکه بخش زیادی از وسایل زندگی‌شان را هم نو می‌کنند.از مبل و پرده گرفته تا در و دیوار خانه‌ها که در آستانه سال نو نونوار می‌شود اما در این میان خیلی از خانواده‌ها هم هستند که مرد نان‌آور خانواده باید شرمنده همسر و فرزندانش باشد و برای آن‌که با آنها مواجه نشود، ترجیح بدهد شب‌ها دیرتر به خانه برود تا با خانواده‌اش رو‌به‌رو نشود و کمتر خجالت بکشد. آنهایی که دست‌شان به دهان‌شان می‌رسد در برابرشان وظیفه شرعی و انسانی دارند و باید به آنها کمک کنند تا همه بتوانیم شب عید را شادتر وخوشحال‌تر بگذرانیم. به همین خاطر هم در آیات و روایات ما به مسأله انفاق و کار خیر توصیه اکید شده است. درفرهنگ ایرانی هم ما ایرانی‌ها در انجام کار خیر و دستگیری از مستمندان و نیازمندان ید طولایی داریم. گلریزان‌هایی که هنوز هم در روستاها و جوامع سنتی‌تر برای کمک به افراد بی‌بضاعت یا افرادی که به نوعی گرفتاری‌های مالی پیدا می‌کنند یا ورشکست می‌شوند برگزار می‌شود.علاوه بر اینها چهاردهم اسفند مصادف با تأسیس کمیته امداد امام خمینی‌(ره)روز احسان و نیکوکاری نامیده شده است.ازسال۱۳۶۹ شمسی هرسال در اسفندماه و در آستانه عید نوروز و بهار طبیعت، مردم مهربان و نیکوکار ایران اسلامی همزمان باهفته احسان و نیکوکاری در۱۴اسفند درهمایشی نوعدوستانه بزرگ وملی،دست‌های پرمحبت وعاطفه خویش را برسرخانواده‌های نیازمند وکودکان‌شان می‌کشند.روز احسان و نیکوکاری در آستانه سال نو بهانه‌ای است تا یادمان نرود هستند آدم‌هایی که سال به سال نمی‌توانند برای فرزندان‌شان لباس و کفش نو بخرند، که یادمان باشد خیلی وقت‌ها ما می‌توانیم بخشی از خرج و مخارج‌مان را به این خانواده‌های نیازمند و آبرودار اختصاص دهیم، ‌که بدانیم برکت مال ما با کمک به این آدم‌ها چندبرابر می‌شود و نباید آنها را فراموش کنیم.