هم‌افزایی «شاعر-رسانه»ها با رسانه ملی

هم‌افزایی «شاعر-رسانه»ها با رسانه ملی

همه انسان‌ها دوست دارند دیده شوند ولی‌ این میل به دیده شدن در بین هنرمندان بیشتر از بقیه اقشار است و ‌این تمایل از ویژگی‌های آفرینندگان از‌جمله شعرا است.

هرچند که ما در عصر «شهروند –رسانه» زندگی می‌کنیم و هر شاعر، با توجه به خصلت خلاقیت و آفرینشگری و دسترسی به رسانه‌های همراه، داشتن سواد رایانه‌ای و رسانه‌ای، به‌عنوان یک«شاعر-رسانه» صفر تا صد مهندسی پیام، که شامل تعیین پیام و سوژه شعر، تولید شعر در فرم و قالب دلخواه یا به صورت چند رسانه‌ای، دروازه‌بانی محتوا و فرم و رسانه، توزیع و سنجش باز‌خورد می‌شود را به تنهایی می‌تواند انجام دهد و در واقع هر شاعر با توجه به سواد رسانه‌ای و ویژگی ذاتی خود، رسانه‌ای است به موازات رسانه‌های رسمی‌ و جمعی اما بهره بردن از رسانه‌های جمعی که مورد استفاده همگان است و بعضا بردی فراتر از مرزهای جغرافیایی دارند و هنور اثر‌گذاری و جاذبه‌های خود را دارند. مهندسی پیام شعری یا سوژه شعرکه توسط ‌شاعر- رسانه‌ با کمک رسانه‌های جمعی مثل تلویزیون اتفاق می‌افتد، باعث می‌شود در مراحل مختلف ارتباط شاعر، به‌عنوان فرستنده پیام، با مخاطبان عام و هوشیار و فعال، به‌عنوان گیرندگان پیام، شرایط بهتری پیش بیاید. 

الف_ در حوزه تعیین پیام و سوژه شعری: رسانه‌ای شدن شعر، سوژه‌های جدیدی را در اختیار مخاطب فعال شعر قرار می‌دهد‌ و مخاطبان فعال‌این حوزه، به ویژه شاعران با افق‌های جدیدی در حوزه پیام و سوژه آشنا شوند‌ و می‌توانند سوژه‌هایی که به ذهن‌شان می‌رسد را درست دروازه‌بانی کنند. 

ب_ تولید پیام و تولید شعر در بین مخاطبان فعال ‌این حوزه: خوانش شعر در رسانه ملی تو‌سط خود شاعر و ساختار مسابقه‌ای آن، انگیزه تولید شعر را در بین مخاطبان فعال و شاعران افزایش می‌دهد. حتی می‌تواند به تولید شعر در حوزه فرم و محتوا جهت بدهد و منجر به انباشتگی فرهنگی و غنی شدن ادبیات و فرهنگ بشود. 

ج_ توزیع شعر در سطح گسترده: رسانه ملی با تولید و پخش حرفه‌ای شعر در قالب‌های برنامه‌سازی جذاب و درست می‌تواند شاعران را به‌عنوان گروه‌های مرجع فکری و عاطفی مخاطبان عام معرفی کند که ‌این امرمنجر به ارتقای جایگاه اجتماعی شاعران خواهد شد. ضمن ‌این‌که می‌تواند باعث ‌ایجاد گفتمان شعری در بین مخاطبان فعال و هوشیارحوزه شعر و رسانه شود. 

علاوه بر‌اینها استفاده درست تلویزیون از شعر می‌تواند شعر را به دایره اهمیت‌ها و اولویت‌های شنیداری و دیداری مخاطبان عام اضافه کند. ضمن ‌این‌که شعر با محتواهای مهم و فرازمانی مثل دفاع از ‌ایران و زبان فارسی، دفاع ارزش‌های ملی و دینی می‌تواند به درونی کردن ‌این ارزش‌ها کمک کرده و باعث هویت‌یابی درست جوانان شود و غرور ملی و افتخار به ‌ایرانی بودن را در بین جوانان افزایش دهد. همه ‌این موارد ذکر شده به اندیشه‌ورزی مردم و تلطیف عواطف انسانی جامعه کمک می‌کند که خروجی و بر‌آیند ‌این امر، به رضایت اجتماعی مردم و رضایتمندی مخاطبان از زندگی می‌انجامد. برنامه‌هایی مثل سرزمین شعر هم که توانست با استقبال مردم مواجه شود، برای بهتر دیده شدن و حرکت در راستای اهداف جامعه، احتیاج به یک تیم کارشناسی یا اتاق فکر از شاعران، اصحاب رسانه و کارشناسان حوزه‌های مختلف از قبیل برنامه‌سازی، افکار عمومی‌، روانشناسی و جامعه‌شناسی دارد که ترجیحا اگر ‌این افراد کسانی باشند که هم رسانه و مخاطبان آن را بشناسند و هم شاعر باشند، می‌توانند یک شیوه‌نامه اساسی که صفر تا صد برنامه را پوشش دهد، تدوین کنند که «سرزمین شعر» خوب را که الحمدلله توانست مخاطبان زیادی را به خود جذب کند، به خوب‌تر یا ان‌شاءا...خوب‌ترین تبدیل کند.

محمود اکرامی‌فر - شاعر و پژوهشگر