براساس این‌که کدام یک از این سه عنصر ارائه‌دهنده محصول یا خدمت باشد و کدام‌یک مصرف‌کننده، تجارت به 9 حالت تقسیم‌بندی می‌شود؛ مدل تجارت B2B (بنگاه به بنگاه)، B2C(بنگاه به مشتری)، B2G (بنگاه به دولت)، C2C (مشتری به مشتری)، C2B (مشتری به بنگاه)، C2G (مشتری به دولت)، G2B (دولت به بنگاه)، G2C (دولت به مشتری)، G2G (دولت به دولت). اما واقعیت این است که در دنیای تجارت و کسب‌وکار سه مدل اول بیشترین کارایی را دارند زیرادرواقع بیان‌کننده انواع حالت‌های فعالیت‌ کسب‌وکارها هستند. درمدل تجارتB2B کسب‌وکاری طرف معامله کسب‌وکار دیگری است.در این حالت شرکت تولید‌کننده خدمت یا محصولی است که کسب‌وکار دیگری به آن نیاز دارد؛ مانند شرکت قطعه‌سازی که قطعاتش را شرکت خودروسازی خریداری می‌کند. درمدل B2C یا بنگاه به مشتری، کسب‌وکار محصول یا خدمتش را به مشتری نهایی عرضه می‌کند؛ شاید این مدل برای عموم مردم آشناترین مدل کسب‌وکار باشد زیرا محصول نهایی برای مشتری راتولید می‌کنند. درمدل B2G یا بنگاه به دولت، کسب وکار محصول یا خدمتی را به دولت ارائه می‌کند و درواقع دولت مشتری شرکت است. نگاه دولت این روزها این است که تاحد امکان نیازهایش را با کمک شرکت‌های دانش‌بنیان و تولیدکننده‌های داخلی پاسخ دهد و به همین دلیل این مدل تجارت نسبت به سال‌های گذشته با افزایش روبه‌رو بوده است. 

فراز سهیلی‌آزاد - خبرنگار پیشران