تیم بانوان قایقرانی رفتینگ زن جوان را از زایندهرود نجات دادند
نجات از مرگ به وقت تمرین
تیم بانوان باشگاه قایقرانی فرشتگانآبی رفتینگ استان چهارمحال و بختیاری به همراه موسس و مدیر این باشگاه، در شرایطیکه در حال تمرین وآمادگی برای انجام مسابقات کشوری بودند، ناخواسته ناجی جان زنی شدند که به داخل زایندهرود سقوط کرده بود.
ساعت 11:10 دقیقه صبح نهم آذرماه، تیم بانوان باشگاه قایقرانی فرشتگان آبی در حال تمرین در رودخانه بودند که حادثهای عجیب رخ داد. قبل از اینکه دختران قایقران با قایق خود از راه برسند، مرد جوانی از بالای رودخانه با داد و فریاد به هدایتا... ریاحی- مدیر تیم-که در کنار رودخانه ناظر کار قایقرانها بود، اطلاع داد که یک غریق داخل آب است و به کمک نیاز دارد. ریاحی نیز بدون معطلی به آب زد و 100 متر شنا کرد، اما شدت زیاد جریان آب اجازه نمیداد به غریق نزدیک شود. او تصمیمگرفت از حاشیه رودخانه راهی برای نزدیک شدن به غریق پیدا کند. در حالیکه ریاحی تلاش میکرد در سریعترین زمان ممکن خود را به غریق برساند، تیم قایقرانی رفتینگ بانوان از راه رسید.
ریاحی درخصوصنحوه نجات غریق به جامجم گفت:«سوار قایق شدم و300 متربه حالت تندوپاروکش به سمت غریق حرکت کردیم. خانمها او را بالا کشیدند. ظاهر او نشان میداد فوت کرده است، اما پس از بررسی توسط خانمهای قایقران وگرفتن نبض غریق متوجه شدیم او علائم حیاتی ضعیفی دارد. دوباره قایق را 200متر پایینتر وجایی که بتوان آن رانگه داشت، هدایتکردیم و خانمها انجام عملیات سیپیآر را آغاز کردند. همزمان نیز با اورژانس تماسگرفتیم و اپراتور به طور مرتب اقدامات درمانی را توصیه میکرد و خانمهای تیم نیز انجام میدادند. جالب اینکه در اثر این حادثه سه نفر از خانمهای تیم و خواهرزاده 14 سالهام که جزو پاروکشها بود حالشان بد شد. یکی از خانمها حضوری جدی در نجات این زن غریق داشت. اورژانس که رسید، قوت قلب گرفتیم و پس از تحویل غریق، او را به بیمارستان انتقال دادند. غریق به دلیل سنگهای موجود در رودخانه ضربات زیادی خورده بود.» او ادامه داد:« هفت دقیقه زمان طلایی برای نجات یک غریق است، اما این خانم هشت تا 9 دقیقه با امواج آب درگیر بود. خوشبختانه غریق زیر آب نرفته بود و توانستیم پیدایشکنیم. اگر زیر آب رفته بود، امکان نجاتش نبود. این چهل و نهمین غریقی بود که به شکل جسد بیجان یا زنده از آب گرفتیم و سالانه بین پنج تا شش نفر را از آب میگیریم و در این مورد نیز لطف خدا شامل حال ما و غریق شد. این کار ما برای خودنمایی نبود و نجات جان یک انسان برایمان از هر چیزی مهمتر بود. کتف و پای خودم نیز در جریان این حادثه آسیب دید.»
ریاحی در مورد اینکه زن غریق چرا در حال غرق شدن در رودخانه زایندهرود بود، افزود:« ظاهرا این زن روز حادثه همراه شوهرش بود. گویا همسرش برای آوردن چیزی سراغ خودرو میرود که در این زمان، زن به داخل رودخانه سقوط میکند. خانمهای گروه در تماس با شوهر این زن جویای حالش شدند که شوهرش گفت خوب است و مشکلی ندارد.»
لیلا حسینزاده - حوادثریاحی درخصوصنحوه نجات غریق به جامجم گفت:«سوار قایق شدم و300 متربه حالت تندوپاروکش به سمت غریق حرکت کردیم. خانمها او را بالا کشیدند. ظاهر او نشان میداد فوت کرده است، اما پس از بررسی توسط خانمهای قایقران وگرفتن نبض غریق متوجه شدیم او علائم حیاتی ضعیفی دارد. دوباره قایق را 200متر پایینتر وجایی که بتوان آن رانگه داشت، هدایتکردیم و خانمها انجام عملیات سیپیآر را آغاز کردند. همزمان نیز با اورژانس تماسگرفتیم و اپراتور به طور مرتب اقدامات درمانی را توصیه میکرد و خانمهای تیم نیز انجام میدادند. جالب اینکه در اثر این حادثه سه نفر از خانمهای تیم و خواهرزاده 14 سالهام که جزو پاروکشها بود حالشان بد شد. یکی از خانمها حضوری جدی در نجات این زن غریق داشت. اورژانس که رسید، قوت قلب گرفتیم و پس از تحویل غریق، او را به بیمارستان انتقال دادند. غریق به دلیل سنگهای موجود در رودخانه ضربات زیادی خورده بود.» او ادامه داد:« هفت دقیقه زمان طلایی برای نجات یک غریق است، اما این خانم هشت تا 9 دقیقه با امواج آب درگیر بود. خوشبختانه غریق زیر آب نرفته بود و توانستیم پیدایشکنیم. اگر زیر آب رفته بود، امکان نجاتش نبود. این چهل و نهمین غریقی بود که به شکل جسد بیجان یا زنده از آب گرفتیم و سالانه بین پنج تا شش نفر را از آب میگیریم و در این مورد نیز لطف خدا شامل حال ما و غریق شد. این کار ما برای خودنمایی نبود و نجات جان یک انسان برایمان از هر چیزی مهمتر بود. کتف و پای خودم نیز در جریان این حادثه آسیب دید.»
ریاحی در مورد اینکه زن غریق چرا در حال غرق شدن در رودخانه زایندهرود بود، افزود:« ظاهرا این زن روز حادثه همراه شوهرش بود. گویا همسرش برای آوردن چیزی سراغ خودرو میرود که در این زمان، زن به داخل رودخانه سقوط میکند. خانمهای گروه در تماس با شوهر این زن جویای حالش شدند که شوهرش گفت خوب است و مشکلی ندارد.»




