نقد ۷۰سی کمدی ناامید کننده و نازل
فیلم سینمایی «۷۰سی» که براساس طرحی از بهرام افشاری و به کارگردانی خود او ساخته شده، روایتگر زندگی سه خانواده از قشر ضعیف و آسیب‌پذیر است که در آستانه تحول مالی عظیمی قرار دارند.
این سه خانواده سعی می‌کنند تا از فرصت پیش آمده، کمال بهره را ببرند و هرطور شده، صاحب ۳۰ میلیارد پول نقد شوند. فیلم، دغدغه قشر کم بضاعت و مشکلات آنها را دارد، اما به‌خاطر تجاری بودن فیلمنامه، به خوبی نتوانسته پیام خود را به مخاطب منتقل کند و صرفا فضایی خنده‌دار، به دور از شوخی‌های جنسی و ناهنجار برای خانواده خلق کرده است. 70سی فیلمی است که بیننده صرفا به‌خاطر موسیقی‌های مجلسی در آن شاد میشود. فیلمنامه ۷۰سی برگرفته از جایزه بزرگ مهران مدیری است که هیچ منطقی در فیلمنامه آن رعایت نشده است. زیرا کدام بانک جایزه ۳۰ میلیارد تومانی می‌دهد؟ و اینکه در فیلم قصه حسینی‌نیا و الهه حصاری چرا تمام شد؟ به‌نظرم فیلم ۷۰سی نتیجه نوستالژی های دیداری بهرام افشاری است.
قصه آن نخ نما شده و افشاری سعی دارد با استفاده از جنبه‌های کاریزماتیک خود و دیگر سلبریتی‌های فیلم مردم را سرگرم کند. تناقضات در فیلم ۷۰سی تمامی ندارد و این پرسش مطرح می شود که چگونه کسی می‌تواند با فروختن النگو و حلقه همسرش بتواند خرج بیمارستان، مراسم ازدواج و...را بدهد. فیلمنامه دچار ساختارگریزی مفرط است، چرا که در سینمای ایران لودگی و خنداندن مخاطب به هر شیوه و هر قیمتی در اولویت فیلمسازان و فیلمنامه‌نویسان قرار دارد و ۷۰سی هم سعی دارد از قافله عقب نماند.
در ۷۰سی کارگردان تلاش کرده تا کمدی خانوادگی را روی پرده ببرد. این فیلم که باتکیه بر کمدی موقعیت که به تئاتر نزدیک‌تر است، تلاش می‌کند کمدی متفاوت تر از کمدی های هم سبک و سیاق خود ارائه دهد. این فیلم سعی کرده که بدنه فیلم‌های کمدی چند سال اخیر سینمای ایران را حفظ کند اما برای خنداندن تماشاگر دست به استفاده از ادبیات و تصویر سازی غیر اخلاقی نزده و تن به لودگی های پوچ نداده است.
از سوی دیگر فیلم تلاش می کند خود را با کمدی روز جامعه که بیشتر در فضای مجازی خلاصه میشود، معرفی کند و از اتفاقات واقع‌گرایانه کمدی که شاید در روزمره زیستی آدم‌ها اتفاق می‌افتد، فاصله بگیرد. چیزی که سال‌هاست که نه در ژانر کمدی بلکه در باقی ژانرها هم شاهد آن هستیم.
نکته آخر اینکه داستان و شیوه پرداخت موقعیت‌ها، صحنه‌های کمدی را دچار پستی و بلندی‌هایی کرده که مخاطب را برای لحظاتی شاد می‌کند و بعد خیلی زود تمام میشود. با پیشروی فیلم، فیلمنامه و شخصیت‌ها عمق پیدا نمی کند و صرفا کاریکاتوری از وضعیت قشر پایین و متوسط جامعه ارائه میشود.
۷۰سی همچنان در حیطه سینمای کمدی این روزهای ایران سیرمی‌کندبا این تفاوت که فقط ازشوخی‌های جنسی اجتناب می کند.ضمن اینکه استفاده افشاری از لهجه همدانی هم بر عمق فاجعه افزوده است!
محمدرضا دلیر - منتقد سینماقصه آن نخ نما شده و افشاری سعی دارد با استفاده از جنبه‌های کاریزماتیک خود و دیگر سلبریتی‌های فیلم مردم را سرگرم کند. تناقضات در فیلم ۷۰سی تمامی ندارد و این پرسش مطرح می شود که چگونه کسی می‌تواند با فروختن النگو و حلقه همسرش بتواند خرج بیمارستان، مراسم ازدواج و...را بدهد. فیلمنامه دچار ساختارگریزی مفرط است، چرا که در سینمای ایران لودگی و خنداندن مخاطب به هر شیوه و هر قیمتی در اولویت فیلمسازان و فیلمنامه‌نویسان قرار دارد و ۷۰سی هم سعی دارد از قافله عقب نماند.
در ۷۰سی کارگردان تلاش کرده تا کمدی خانوادگی را روی پرده ببرد. این فیلم که باتکیه بر کمدی موقعیت که به تئاتر نزدیک‌تر است، تلاش می‌کند کمدی متفاوت تر از کمدی های هم سبک و سیاق خود ارائه دهد. این فیلم سعی کرده که بدنه فیلم‌های کمدی چند سال اخیر سینمای ایران را حفظ کند اما برای خنداندن تماشاگر دست به استفاده از ادبیات و تصویر سازی غیر اخلاقی نزده و تن به لودگی های پوچ نداده است.
از سوی دیگر فیلم تلاش می کند خود را با کمدی روز جامعه که بیشتر در فضای مجازی خلاصه میشود، معرفی کند و از اتفاقات واقع‌گرایانه کمدی که شاید در روزمره زیستی آدم‌ها اتفاق می‌افتد، فاصله بگیرد. چیزی که سال‌هاست که نه در ژانر کمدی بلکه در باقی ژانرها هم شاهد آن هستیم.
نکته آخر اینکه داستان و شیوه پرداخت موقعیت‌ها، صحنه‌های کمدی را دچار پستی و بلندی‌هایی کرده که مخاطب را برای لحظاتی شاد می‌کند و بعد خیلی زود تمام میشود. با پیشروی فیلم، فیلمنامه و شخصیت‌ها عمق پیدا نمی کند و صرفا کاریکاتوری از وضعیت قشر پایین و متوسط جامعه ارائه میشود.
۷۰سی همچنان در حیطه سینمای کمدی این روزهای ایران سیرمی‌کندبا این تفاوت که فقط ازشوخی‌های جنسی اجتناب می کند.ضمن اینکه استفاده افشاری از لهجه همدانی هم بر عمق فاجعه افزوده است!
