در واکنش به این مسأله، سخنگوی دانشگاه اظهار داشت: ما نگرانی‌ها درباره قلدری را جدی می‌گیریم و هر کسی که چنین رفتاری را تجربه می‌کند، تشویق می‌کنیم تا آن را گزارش دهد. نتایج این نظرسنجی نشان داد که فقط ۲۷درصد از کارکنان از تلاش‌ها برای رسیدگی به آزار و اذیت و قلدری راضی بودند.درمیان نتایج ارائه شده، برخی از بخش‌ها نتایج نگران‌کننده‌تری داشتند. در واحد سم‌شناسی شورای تحقیقات پزشکی، ۶۹‌درصد از کارکنان از نحوه رسیدگی به این مسأله ناراضی بودند. در بخش آسیب‌شناسی این رقم حدود ۶۱‌درصد بود‌؛ در آزمایشگاه فیزیک ۵۸‌درصد‌؛ این آمار در هر دو مؤسسه تحقیقات سرطان دانشگاه کمبریج و در بخش انکولوژی حدود ۵۰‌درصد اعلام شد.
​​​​​​​یک پژوهشگر سرطان که به‌تازگی این دانشگاه را ترک کرده و ادعا می‌کند که توسط یک استاد ارشد در یکی از بخش‌های تحقیقاتی کمبریج مورد آزار و اذیت و قلدری قرار گرفته، گفت: تحقیق تمام زندگی من بود. واقعا منتظر آمدن به این بخش برای تبادل ایده‌ها و الهام بخشیدن به دانشجویان بودم اما آن اتفاق باعث شد ناامید شوم و ماه‌ها دلسردی داشتم. 
او در ادامه گفت: این تجربه تلخ، زندگی شخصی من را خراب کرد. دوستان، همکاران و دانشجویان سابقم در آن برهه از من حمایت کردند‌ اما از سوی دانشگاه فقط توصیه‌های بیهوده مثل مراجعه به پزشک عمومی را دریافت کردم.