هر ایرانی منصفی می‌داند که چرا مردم زیادی امروز یاد او را با حس ازدست‌دادگی یک یار قابل‌اعتماد ورفیق صادق مردم‌، زنده نگاه داشته‌اند. هر ایرانی خوب می‌داند او در کدام کاروان جایگاهی محتشم دارد و می‌داند دشمنان او چه‌کسانی بودند و چرا دشمن او بودند.‌می‌توانیم او را ستایش کنیم‌ و بزرگ بداریم؛می‌توانیم بایادش قلوب‌مان راسرشار ازغمی بیابیم که چون مه صبحگاهی، همه جان‌مان راخاکستر کرده است.می‌توانیم درباره جنبه‌های مختلف شخصیتش،اخلاقش، منشش،سبکش ومکتبش حرف‌بزنیم وحتی غلو کنیم،مثل همه آنان که کسی رادوست دارندومدام پس ازمرگش افسانه‌های اغراق‌آمیز درباره‌‌اش می‌سازند.می‌توانیم درباره علت شهادتش داستان‌های راست و ناراست به‌هم بیامیزیم و افسانه‌ها بسازیم یا رازهای نهان فاش کنیم. می‌توانیم درباره فضایلش و اقوالش و افکارش و...سخن بگوییم.ازهمه حرف‌ها می‌خواهم نوشته‌ام را درباره شباهت او و شهید رجایی ادامه دهم. آنان دو رئیس‌جمهور درتراز انقلاب اسلامی بودند. می‌توانستند به جریده فضایل‌شان، دانش گسترده‌ای در مدیریت کشور رابیفزایند؛و طبیعی است که درصورت فرصت‌داشتن،پله‌های زیادی راپشت‌سر می‌گذاشتند. با این وصف در همین مقامی که بودند، شباهت آنان جذاب است.
هر دو از خانواده‌های زحمتکش و متدین سر برآوردند؛ 
هر دو در دوران نوجوانی کار می‌کردند؛ 
آنان گویی اصلا از پیش سرشتی با‌حیا و خدا‌خواه و متقی داشتند و اهل دین‌داری بودند؛
امام خمینی‌(ره) در جوانی هر دو نقش پیام‌آور و هادی و تربیت‌کننده را بازی نمود. او الگوی بندگی و تزکیه جان بود؛
هر دو با جاذبه امام‌(ره) گام در راه جهاد با دشمن کافر و سلطه‌گر و ‌مستبد گذاشتند؛
برای هردو، آرمان جمهوری اسلامی و حکومت دینی مقدس و از عمیق ترین‌ لایه‌های ایمان اسلامی و انتظار موعود‌(عج) و راه حیات ‌پاک در عصر انتظار سرچشمه می‌گرفت؛در رأس استقلال‌خواهی و تفکر سیاسی‌شان، جهاد علیه سلطه آمریکا قرار داشت و آن را واقعا تجسم فرعون زمانه و غیر قابل اعتماد و کانون ظلم و فساد جهانی می‌دانستند. 
در هردو عشق به عترت و اهل‌البیت وحی و خصوصا امام حسین‌(ع) و امام رضا‌(ع) و امام زمان‌(عج) پررنگ‌بود. 
درهردو قرآن وعترت تقدس داشت؛ باقرآن انس داشتندوسخن وکردارشان در‌باره امیرالمومنین(ع)ونهج‌البلاغه، انطباق داشت ومی‌کوشیدندفشاررا تاحدممکن‌ازدوش‌اقشارمستضعف‌بردارند،نه‌آن‌که‌ مردم ‌محروم رادربحران‌هایی‌که‌خودمی‌آفرینند، رهاکنند. 
متن کامل یادداشت را در «جام‌جم آنلاین»بخوانید

احمد میراحسان | نویسنده و پژوهشگر