شروع سفر با «دورت بگردم ایران» از یك ثبت‌نام ساده شروع شد. از طریق اطرافیان متوجه شدم چنین برنامه‌ای به‌دنبال خانواده‌ای می‌گردد تا با آنها برنامه سفری ماجراجویانه داشته باشند. من، همسرم به همراه دو فرزندم تا‌كنون شهرهای بسیاری از ایران را گشته و دیده بودیم؛ اما تا به حال تجربه سفر اینچنینی به‌ویژه با كاروان و البته مسیر همدان، كردستان و آذربایجان غربی را آن هم با برنامه‌ریزی عوامل و دست‌اندركاران دیگر نداشتیم. به همین دلیل همسر و فرزندانم از این پیشنهاد استقبال كردند. چند روز بعد از ثبت‌نام بود كه با ما تماس گرفتند و گفتند برای مصاحبه برویم. مصاحبه كه انجام شد چند روز بعدش نیز دوباره تماس گرفتند و گفتند امتیاز لازم برای حضور در برنامه را به دست آورده‌ایم.
 از اینجا به بعد بود كه خانواده ما با تجربه‌ای متفاوت در سفر كردن مواجه شد. سفری كه برنامه‌ریزی تقریبا 11 روزه‌اش به دست خودمان نبود و مسیر و وسیله حمل و نقل هم متفاوت با آن چیزی بود كه تاكنون داشتیم. بكر بودن همین فضا باعث شد ذوق و شوق ما بیشتر از همیشه باشد. دختر ده ساله و پسر شش ساله‌ام هم از این بابت خرسندند. چون علاوه بر تجربه سفر با موضوع دیگری نیز مواجه شدیم آن هم شور و شعف مردمی بود كه با دیدن كاروان ما از خودشان بروز می‌دادند. از طرف دیگر سفر با كاروان هم به دلیل این‌كه در ایران نادر است سختی‌های خاص خودش را دارد. با این حال كاروان بودن وسیله سفر در برابر سایر موارد دیگر برنامه دورت بگردم ایران كاملا به حاشیه رانده می‌شود. چون هدف از ساخت این برنامه این است كه نشان دهد می‌شود با خانواده آسان سفر كرد. این راحت گرفتن در سفر تجربه‌ای بود كه بسیاری از آن بیم دارند. در حالی كه بچه‌ها اصلا به این موضوع فكر نمی‌كنند و این بیم تنها در دل پدر و مادرها وجود دارد كه اگر تمرین كنند آنها هم به نتیجه خواهند رسید كه بچه‌هایشان رسیده‌اند. سفر را باید آسان گرفت تا خوش بگذرد و هر سال نیز بارها و بارها بتوان تجربه سفر كردن را به دست آورد.