گفت‌وگو با نازنین چیت‌ساز، کارگردان هنری
برنامه فصل دوم بهتر از فصل اول خواهد بود
سفر به همدان، كردستان و آذربایجان‌غربی نقشه راه سفر در برنامه دورت بگردم ایران است كه در فصل دوم به آن توجه شده است. سفری با دو خانواده كه قرار است غرب تهران را با كاروان زیر پا بگذارند. علاوه بر حسن حبیب‌زاده كه در این مجموعه به عنوان تهیه‌كننده و كارگردان فعالیت دارد، نازنین چیت‌ساز نیز كارگردان هنری این برنامه است. كاری كه در ابتدا به وسیله سفر با ماشین شكل گرفت و به مرور پخته‌تر و سفر با كاروان دورت بگردم ایران آغاز شد.
ایده اولیه ساخت برنامه دورت بگردم ایران چطور شكل گرفت؟
در ابتدا هدف بر این منوال بود كه سفر خانوادگی را به‌گونه‌ای به نمایش بگذاریم؛ موضوعی كه به نظر می‌رسید حداقل در رسانه‌ها در حال كمرنگ شدن بود. ایده را به صدا و سیما بردیم. استقبال شبكه نهال موجب شد تا ساخت كاروان و آغاز برنامه به سرعت شروع شود.
فصل دوم با توجه به تجربه‌هایی كه به دست آوردید، چقدر توانستید نقاط ضعف را برطرف و بر نقاط قوت خود بیفزایید؟
از آنجا كه شبكه نهال برای گروه سنی شش تا 12 سال است، اما در سری اول گروه سنی بچه‌ها كمتر بود و تنها ریحانه شش سال و مطهره 9 سال داشت. در فصل دوم تلاش شد تا ترتیب سنی بهتر شود و نقش و تاثیر بچه‌ها در برنامه رنگ و روی بهتری بگیرد. همچنین تنوع در مکان فیلمبرداری و تنوع اتفاقات باعث شده فصل دوم تا حدودی بهتر از فصل اول پیش برود.
از سختی‌های كار در شرایط سفر آن هم با خانواده و كودكان بگویید؟
از آنجا كه این برنامه بین واقعیت و فضای داستانی است كه نقش اصلی آن را بچه‌ها بازی می‌كنند برای همین دشواری‌های خاص خودش را دارد. اهمیت وجود خانواده در سفر و در عین حال حذف روزمرگی‌ها نیز كار دشواری است. همچنین برنامه‌ریزی‌هایی كه برای این مجموعه در نظر گرفته می‌شود یك‌بخش آن قابل پیش‌بینی است و بخش‌های بسیاری از آن را باید آماده‌باش بود، چون از قبل نمی‌دانی قرار است چه اتفاقی رخ دهد. استرس این‌كه تمام بخش‌های مهم ضبط شود و نكته‌ای جا نماند، سوژه‌ای از قلم نیفتد، آماده‌باش دائمی فیلمبرداران و... سختی كار را بیشتر می‌كند. مخصوصا كه برنامه‌ریزی كردن با زمان خواب و بیداری كودكان به ویژه كودك شش ماهه اصلا ساده نیست كه تلاش شد به بهترین شكل ممكن صورت گیرد.
ساخت این برنامه شباهتی به تجربه‌های گذشته شما دارد؟
من هم جزو كسانی هستم كه سفر را خیلی دوست دارد. وقتی تجربه سفر كردن با خانواده به وسیله خودرو و بعد دورت بگردم ایران و با كاروان شكل گرفت با خودم گفتم چه نقطه تلاقی بامزه‌ای است. دیدن آدم‌های مختلف در نقاط گوناگون و مشاهده اتفاقاتی كه در ذات سفر است با هم تركیب شده و تجربه كارگردانی خوب و دلچسبی را رقم زده است. در عین حال كه بسیاری از جاهای آن قابل پیش‌بینی نبود و سختی‌هایی هم داشت اما به تجربه‌اش می‌ارزد. سبك ساخت دورت بگردم ایران به دلیل آن‌كه بسیاری از اتفاقاتی كه درون آن رخ می‌دهد غیر‌قابل پیش‌بینی است آن را جالب كرده و توجه به اهمیت خانواده موجب شده خانواده‌ها كه مخاطب اصلی این برنامه هستند جذب آن شوند. به‌خصوص كه این كار برای كودكان است و در ساخت برنامه‌ای برای كودك نمی‌توان اشتباه كرد یا برنامه‌ای غیرجذاب ساخت، چون مخاطب به‌راحتی آن را پس می‌زند.
به نظرتان فصل سوم دورت بگردم ایران نیز ساخته خواهد شد؟
امیدواریم بتوانیم فصل دوم دورت بگردم ایران را به خوبی سپری كنیم و اگر همچنان این برنامه طرفداران خود را حفظ كند و صدا و سیما نیز از ساخت فصل سوم آن استقبال كنند كاروان را با ایده‌ها، خانواده‌ها و نگاهی تازه‌تر به نقاط دیگری از كشور پهناور ایران هدایت خواهیم كرد. چون تا امروز هم به نظر می‌رسد مردم ما را دیده و خوب می‌شناسند به طوری كه در بسیاری از موارد وارد روستایی شده‌ایم كه شاید اصلا نام روستا را هم نشنیده‌ایم؛ اما مردم آنجا ما را می‌شناسند و خانواده‌ها و بچه‌ها به استقبال‌مان می‌آیند. این موضوع برای همه عوامل سازنده جذاب و خوب است.
ایده اولیه ساخت برنامه دورت بگردم ایران چطور شكل گرفت؟
در ابتدا هدف بر این منوال بود كه سفر خانوادگی را به‌گونه‌ای به نمایش بگذاریم؛ موضوعی كه به نظر می‌رسید حداقل در رسانه‌ها در حال كمرنگ شدن بود. ایده را به صدا و سیما بردیم. استقبال شبكه نهال موجب شد تا ساخت كاروان و آغاز برنامه به سرعت شروع شود.
فصل دوم با توجه به تجربه‌هایی كه به دست آوردید، چقدر توانستید نقاط ضعف را برطرف و بر نقاط قوت خود بیفزایید؟
از آنجا كه شبكه نهال برای گروه سنی شش تا 12 سال است، اما در سری اول گروه سنی بچه‌ها كمتر بود و تنها ریحانه شش سال و مطهره 9 سال داشت. در فصل دوم تلاش شد تا ترتیب سنی بهتر شود و نقش و تاثیر بچه‌ها در برنامه رنگ و روی بهتری بگیرد. همچنین تنوع در مکان فیلمبرداری و تنوع اتفاقات باعث شده فصل دوم تا حدودی بهتر از فصل اول پیش برود.
از سختی‌های كار در شرایط سفر آن هم با خانواده و كودكان بگویید؟
از آنجا كه این برنامه بین واقعیت و فضای داستانی است كه نقش اصلی آن را بچه‌ها بازی می‌كنند برای همین دشواری‌های خاص خودش را دارد. اهمیت وجود خانواده در سفر و در عین حال حذف روزمرگی‌ها نیز كار دشواری است. همچنین برنامه‌ریزی‌هایی كه برای این مجموعه در نظر گرفته می‌شود یك‌بخش آن قابل پیش‌بینی است و بخش‌های بسیاری از آن را باید آماده‌باش بود، چون از قبل نمی‌دانی قرار است چه اتفاقی رخ دهد. استرس این‌كه تمام بخش‌های مهم ضبط شود و نكته‌ای جا نماند، سوژه‌ای از قلم نیفتد، آماده‌باش دائمی فیلمبرداران و... سختی كار را بیشتر می‌كند. مخصوصا كه برنامه‌ریزی كردن با زمان خواب و بیداری كودكان به ویژه كودك شش ماهه اصلا ساده نیست كه تلاش شد به بهترین شكل ممكن صورت گیرد.
ساخت این برنامه شباهتی به تجربه‌های گذشته شما دارد؟
من هم جزو كسانی هستم كه سفر را خیلی دوست دارد. وقتی تجربه سفر كردن با خانواده به وسیله خودرو و بعد دورت بگردم ایران و با كاروان شكل گرفت با خودم گفتم چه نقطه تلاقی بامزه‌ای است. دیدن آدم‌های مختلف در نقاط گوناگون و مشاهده اتفاقاتی كه در ذات سفر است با هم تركیب شده و تجربه كارگردانی خوب و دلچسبی را رقم زده است. در عین حال كه بسیاری از جاهای آن قابل پیش‌بینی نبود و سختی‌هایی هم داشت اما به تجربه‌اش می‌ارزد. سبك ساخت دورت بگردم ایران به دلیل آن‌كه بسیاری از اتفاقاتی كه درون آن رخ می‌دهد غیر‌قابل پیش‌بینی است آن را جالب كرده و توجه به اهمیت خانواده موجب شده خانواده‌ها كه مخاطب اصلی این برنامه هستند جذب آن شوند. به‌خصوص كه این كار برای كودكان است و در ساخت برنامه‌ای برای كودك نمی‌توان اشتباه كرد یا برنامه‌ای غیرجذاب ساخت، چون مخاطب به‌راحتی آن را پس می‌زند.
به نظرتان فصل سوم دورت بگردم ایران نیز ساخته خواهد شد؟
امیدواریم بتوانیم فصل دوم دورت بگردم ایران را به خوبی سپری كنیم و اگر همچنان این برنامه طرفداران خود را حفظ كند و صدا و سیما نیز از ساخت فصل سوم آن استقبال كنند كاروان را با ایده‌ها، خانواده‌ها و نگاهی تازه‌تر به نقاط دیگری از كشور پهناور ایران هدایت خواهیم كرد. چون تا امروز هم به نظر می‌رسد مردم ما را دیده و خوب می‌شناسند به طوری كه در بسیاری از موارد وارد روستایی شده‌ایم كه شاید اصلا نام روستا را هم نشنیده‌ایم؛ اما مردم آنجا ما را می‌شناسند و خانواده‌ها و بچه‌ها به استقبال‌مان می‌آیند. این موضوع برای همه عوامل سازنده جذاب و خوب است.
