‌به گزارش خبرنگار جام‌جم، مهرداد‌ صاحب یک دکه فروش جگرو قلیان دریکی ازمحله‌های شهر شیراز بود. او بهمن سال 99 در جریان درگیری با مردی جوان که به‌عنوان مشتری به دکه‌اش آمده بود، وی را زخمی کرد و به پلیس خبر داد. ماموران آمدند و بازداشتش کردند‌ اما جوان زخمی در بیمارستان فوت کرد و مهرداد زندانی شد. او مدتی بعد در دادگاه کیفری استان فارس محاکمه شد. مادر مقتول درخواست قصاص کرد. مهرداد در تشریح ماجرا گفت: چند سال بود دکه‌ای را در محله‌مان راه‌‌اندازی کرده بودم و در آن جگر و قلیان به مردم می‌دادم. آن روز مقتول که از بچه‌های محله بود به‌عنوان مشتری آمد و به شوخی گفت تو جگر نداری! ناراحت شدم ؛ همین باعث دعوای‌مان شد. به من فحاشی کرد و با چاقو ضربه‌ای به او زدم.  متهم گناهکار شناخته شد و حکم قصاص گرفت. این رأی در دیوان عالی کشور تایید و به اجرای احکام دادگستری استان فارس ارسال و قاتل یک گام به مرگ نزدیک شد. مهرداد دی سال 1401 دختر خردسال و همسرش را برای آخرین بار ملاقات کرد و به سلول انفرادی رفت. سحرگاه او را به محوطه بردند و طناب دار را دور گردنش انداختند. صلحیاران در واپسین لحظات به گفت‌و‌گو با مادر مقتول پرداختند و بعد از 10دقیقه توانستند حکم را متوقف کنند. او تلفنی با دختر و همسرش حرف زد. بعد از آن خانواده‌اش برای جلب رضایت تلاش کردند که نتیجه نداد. سال گذشته مهرداد دوباره پای چوبه دار رفت. تقدیر این بار هم باعث شد حکمش متوقف شود. این یک‌سال سریع سپری شد و او برای سومین مرتبه پای چوبه دار رفت.
آذر شهسواری‌، مسئول کمیته سفیران صلح و دوستی انجمن حمایت از زندانیان با تایید این خبر به جام‌جم گفت: ساعتی قبل از اجرای حکم، تلاش خانواده مرد زندانی و صلحیاران نتیجه داد و مادر مقتول به‌خاطر دختر 11ساله قاتل او را بخشید و درخواست وجه‌المصالحه کرد. خانواده مرد زندانی، صلحیاران و خیرین دست به‌کار شدند و توانستند وجه‌المصالحه را تامین و به مادر مقتول پرداخت کنند. قاتل بخشیده شد و چند هفته قبل پرونده‌اش برای بررسی از جنبه عمومی جرم به دادگاه کیفری استان فارس ارسال شد  که متهم  در ادامه آزاد شد و نزد همسر و دخترش رفت.  
‌زندانی بخشیده شده به خبرنگار جام‌جم گفت‌: باورم نمی‌شود بخشیده شده‌ام. هر بار‌ که پای چوبه دار می‌رفتم گمان می‌کردم دیگر بازنمی‌گردم و همسر و دخترم را نمی‌بینم.  باورم نمی‌شود مادر مقتول که تنها پسرش را از دست داده بود مرا ببخشد و از کابوس قصاص و طناب دار رها شوم. در مقابل چشمانم خیلی از افراد محکوم به قصاص نتوانستند رضایت بگیرند و حکم‌شان اجرا شد. بعد از آزادی سر مزار مقتول رفتم و از او خواستم مرا حلال کند و به او قول دادم تا آخر عمر‌ به مادرش سرکشی کنم و هر کاری داشت برایش انجام دهم.