عیسی امیدوار (۲ دی ۱۳۰۸ - ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵) و برادرش عبدالله امیدوار (۱۳۱۰ - ۲۳ تیر ۱۴۰۱) از نخستین جهانگردان ایرانی معاصر بودند؛ دو پژوهشگر و مستندساز که سفر را نه تفریح، بلکه ابزاری برای شناخت انسان و فرهنگ‌های گوناگون جهان تعریف کردند. صبح یکشنبه، فضای مقابل موزه برادران امیدوار در مجموعه سعدآباد حال‌وهوایی متفاوت داشت. جمعی از علاقه‌مندان، پژوهشگران، اعضای خانواده و چهره‌های فرهنگی گردهم آمد‌ند تا با این جهانگرد وداع کنند؛ کسانی که سفر را به پروژه‌ای برای مشاهده، ثبت و روایت جهان انسانی تبدیل کرده بودند. پیکر عیسی امیدوار پس از مراسم تشییع، به سوی آرامگاه ابدی‌اش در بهشت‌زهرا(س) منتقل شد؛ جایی که اکنون نام او در کنار دیگر چهره‌های ماندگار فرهنگی ایران ثبت شده است.
ادامه این گزارش را در «جام‌جم آنلاین» بخوانید.