نبود تنوع در موضوعاتی كه برای تولید سریال‌ها انتخاب می‌شود یكی از دلایل كم شدن جاذبه محصولات است. ما مجبوریم به خاطر این‌كه مخاطب را حفظ كنیم، گاهی‌وقت‌ها ریسك‌هایی كنیم یعنی سراغ موضوعاتی برویم كه شاید كمتر به آن توجه شده یا حتی از لحاظ سر‌و‌شكل و رنگ و لعاب، سریال‌هایی متفاوت بسازیم؛ كاری كه حمید نعمت‌ا... در سریال‌هایش انجام داده است. این ریسك‌ها و این خلاقیت‌ها باید وجود داشته باشد تا محصولات تازه تولید شود. در دنیا آن قدر كارهای عجیب و غریب تولید می‌شود كه مخاطب برای آثار تكراری وقت نمی‌گذارد.
مثلا دقت كنید كه ما از لحاظ سریال‌های فانتزی واقعا در ایران كمبود داریم. غربیون سراغ موضوعاتی كاملا شرقی مانند چراغ جادو و علاءالدین و سندباد می‌روند و فانتزی‌های جذاب تولید می‌كنند ولی ما كه این افسانه‌ها ریشه در تاریخمان دارند، از آنها كمترین بهره‌ای نمی‌بریم. جایگاه این فانتزی‌ها در تلویزیون ما خالی است و بسیار لازم است آثاری با طبقه‌بندی سنی مختلف در این گونه تولید شود. تلویزیون ما بارها «جنگ ستارگان» را نشان داده و همچنان هم برای مخاطب جذابیت دارد ولی خودمان چقدر تلاش كرده‌ایم برای فانتزی‌سازی؟ خیلی اندك.
باید افق دیدمان را تغییر دهیم. دیگر زمان آن گذشت كه به خاطر این‌كه هزینه كار را پایین بیاوریم با ساده‌ترین كارها، نگاهمان را ساده و ساده‌تر كنیم.
شاید در موضوعات اجتماعی بشود چنین كاری را كرد ولی ذات هنر با خلاقیت حركت می‌كند و در تلویزیون این خلاقیت بیشتر لازم است. ما افسانه‌های كهنی داریم كه با نگاه‌های جدید و پردازش‌های جدید می‌شود به آنها توجه كرد و از نشانه‌های آنها درست استفاده كرد! از همین امروز باید به ایجاد این تنوع مضمونی فكر كرد چون فردا خیلی دیر است.
ما باید به سمتی برویم كه متخصصانی در گونه‌های متنوع را داشته باشیم، مثلا متخصصان ویژه اكشن داشته باشیم یا متخصصان فانتزی‌سازی تا بتوانیم در كوتاه ترین مدت بهترین نتیجه را بگیریم. البته همین حالا هم به صورت پراكنده متخصصان گونه‌های مختلف را داریم ولی باید با ساماندهی، امكان استفاده بهینه از تجربیات ایشان را فراهم آورد.