تصویری واقعی  از عاشورای سال 61

گفت‌وگو با مدیر فنی طرح واقعیت مجازی كربلا به دنبال برگزاری كارگاه انتقال تجربه

تصویری واقعی از عاشورای سال 61

بازار داغ دنیای فیلم، كارتون‌ها و تولیدات تصویری چندسالی می‌شود با فناوری واقعیت مجازی یا Virtual Reality كه به اختصار با VR نمایش داده می‌شود، دچار دگرگونی شد كه در كل جهان سر و صدا به پا كرد. این ماجرا به زبان ساده همان فضایی است كه در آن تصاویر به واسطه VR به صورت واقعی شبیه‌سازی می‌شوند و بیننده با استفاده از عینك‌های مخصوص در زمان دیدن آن اثر انگار درست وسط همان فضا قرار می‌گیرد. بعد از گسترش این فناوری، فیلم‌ها و تصاویر زیادی با این روش تولید و عرضه شدند؛ كارهایی كه البته اغلب غیروطنی بودند و مثل پویانمایی‌‌سازی، نشان از خلأیی داشتند كه در این حوزه در كشور ما وجود دارد و كمتر گروهی به سراغش می‌رود. این موضوع باعث شد به دنبال یك جرقه ما هم با طرح كربلا پا در این عرصه بگذاریم، طرحی كه به گفته حسین مهرعلی، مدیر آن برای اولین بار در تاریخ، به پیروان امام حسین (ع) این امكان را می‌دهد كه به گذشته سفر و واقعه‌ كربلا را با ذهن و روح خود احساس كنند. شاید شما هم تصاویری كه از این اثر و مخاطبانی كه با دیدن آن در كشورهای مختلف عمیقا تحت‌تأثیر قرار می‌گیرند را در فضای مجازی دیده باشید، این همان جریانی است كه توانست نگاه‌های زیادی را به خود جلب كند و علاوه بر نمایش قدرت ایران در ساخت چنین آثاری، روایتگر یكی از مهم ترین جریان‌های تاریخ در دنیا شود.

روزگذشته به بهانه همین جریان، كارگاه انتقال تجربه‌ای برگزار شد كه در آن محمددانیال عطوفی، مدیر تیم فنی و حامد نادرمنش، مدیر تولید طرح به صحبت و تعامل با شركت كنندگان و علاقه مندانی كه در این حوزه فعال هستند پرداختند. جام‌جم، موسسه شتاب‌دهنده امید، مدرسه آیینه و مجله ایكس آر مك از برگزاركنندگان این رویداد بودند؛ كارگاهی كه با سرفصل‌هایی چون طرح از كجا شروع شد؟ چرا باید به سمت VR برویم؟ چگونه طرح‌های خارجی جذب كنیم؟ چه مشكلاتی در طرح‌های خارجی وجود دارد؟ چه مشكلات بزرگ فنی جلوی راه قرار می‌گیرد؟ و... برگزار شد.
عاشورا از دانمارك تا ایران
عطوفی در بخشی از این كارگاه در گفت‌وگویی كه با جام‌جم داشت، با اشاره به شكل‌گیری طرح واقعیت مجازی كربلا كه باعث راه افتادن این جریان شد، بیان كرد: شروع این كار و جرقه‌ای كه باعث شكل‌گیری آن شد، از طریق شیعیان دانماركی رقم خورد.
آنها ایده یك VR را كه مربوط به شهر ممنوعه چین و برای گردشگران شبیه‌سازی كرده بودند بررسی كردند و بعد به این رسیدند كه از آن فناوری برای شبیه‌سازی واقعیت كربلا استفاده شود و اتفاقی كه در سال 61 هجری رخ داد در قالب این فناوری منعكس شود.
او ادامه داد: همان‌طور كه می‌دانید فناوری VR، اتفاقی است كه شما را به فضایی كه ساخته شده می‌برد و مغز به گونه‌ای آن را برداشت می‌كند كه انگار آنجا هستید.
تیم این گروه به دنبال متخصصینی بود كه هم شیعه باشند و هم بتوانند چنین كاری را انجام دهند. در دانمارك چنین امكانی نبود چون هم شیعیان كمتر هستند و هم كسانی كه صلاحیت و تخصص VR  را داشته باشند، به همین دلیل از بین كشورهای موجود به ایران و تیم ما رسیدند. این گروه هم كم‌كم به واسطه آقای مهرعلی كه مدیر طرح و ساكن همان كشور است، دور هم جمع شدند و به نقطه‌ای كه امروز شاهد آن هستید، رسیدند.
تعامل با علما
در كنار اینها در مورد طرح‌هایی كه در حوزه مذهبی و تاریخی هستند، حساسیت‌های زیادی وجود دارد؛ موضوعی كه به‌خصوص درباره جریان عاشورا حساسیت بیشتری پیدا می‌كند و شیوه روایت آن هم به‌واسطه واقعیت مجازی بازهم به این سختی اضافه می‌كند. عطوفی در این باره نیز می‌گوید: بعد از این كه گروه شكل گرفت، طرح اولیه داستان را با حضور متخصصان این موضوع شكل دادیم و از آنجا كه حساسیت‌هایی در این باره وجود دارد، آن را در قم با علما و مراجع هم در‌میان گذاشتیم و تأیید گروهی از آنها از جمله آیت‌ا... صافی گلپایگانی را دریافت كردیم. در ادامه هم وارد مرحله پیش‌تولید و تولید شدیم و به دموی چهار دقیقه‌ای رسیدیم كه آن را در كشورهای مختلف مثل آلمان، نروژ، دانمارك، انگلیس، آفریقا، عراق، كویت و... معرفی كردیم و از آن بازخوردهای خوبی گرفتیم.
همین اتفاق باعث شد مردم با ما همراه شوند و در این مسیر كمك‌مان كنند، به طوری كه می‌توان گفت حدود90 درصد از كار توسط كمك‌های مردمی و خیرین شكل گرفت و از طریق ارگان خاصی اقدام نكردیم. بعد هم در بین‌الحرمین و عراق آن را نمایش دادیم و حال و هوای خاصی برای مخاطبان رقم خورد كه بسیار جالب توجه بود. بعد از اینها هم برای محرم 96 خیلی‌ها خودجوش آن را در موكب‌ها و هیات‌ها به نمایش درآوردند.
در بحث حمایتی به جز كمك‌های مردم و خیرین برای این طرح اقدامی نشده، اتفاقی كه عطوفی آن را خودخواسته خواند و گفت: در حوزه حمایتی اتفاقی از طرف جایی رخ نداد و البته ما هم به دنبال آن نبودیم و ترجیح‌مان این بود كه با كمك‌های مردمی و تایید علما این كار را پیش ببریم تا درگیر سلیقه‌ها و مالكیت‌هایی كه همیشه گریبانگیر پروژه‌های ارگانی می‌شود، نشویم.
همچنین برای محتوا هم جلسه گذاشتن با مراجع ساده نبود ولی این اتفاق افتاد و تاییدیه‌های لازم را گرفتیم تا مطمئن شویم از نظر تاریخی و محتوایی درست پیش
رفته‌ایم.