محرم ۱۴۰۵ برای ملت ایران، تجلی‌گر چنین حس غریبی است؛ اگرچه امروز صندلی رهبر شهیدمان در مجالس عزاداری خالی است اما میراث معنوی و فکری او، نه تنها برای ایرانیان، بلکه برای تمامی آزادیخواهان جهان به ودیعه مانده است. میراثی که ریشه در باوری عمیق داشت؛ آنجا که پس از جنگ 12 روزه، حضور در حسینیه امام خمینی‌(ره) در شب عاشورا را بر هر مصلحت دیگری مقدم می‌شمرد تا پیامی چندبعدی از ایستادگی و اتصال قدرت سیاسی به منبع لایزال عاشورا را مخابره کند.  او نشان داد که برای یک کارگزار تراز انقلاب اسلامی، عاشورا نه یک واقعه تاریخی محصور در گذشته، بلکه نقشه راهی برای حکمرانی و مقاومت در عصر حاضر است.  اکنون که او از میان ما پر کشیده، بهترین فرصت برای بازخوانی منظومه فکری وی در قبال نهضت حسینی فراهم آمده است.