رخدادهای ماه‌های گذشته و مواجهه کشور با حملات خارجی، برای بخش مهمی از جامعه یادآور همان تقابل تاریخی حق و باطل در روایت عاشوراست؛ روایتی که در سنت اسلامی، محدود به یک واقعه تاریخی در سال ۶۱ هجری نیست، بلکه فرآیندی جاری در تاریخ تلقی می‌شود. از این منظر، ایستادگی در برابر ظلم و دفاع از عزت انسانی، امتداد همان روحی است که در قیام امام‌حسین(ع) متجلی شد. به همین دلیل نیز بسیاری از مردم، تجربه این روزها را در نسبت با همان گفتمان تاریخی تفسیر می‌کنند.
حضور گسترده مردم در تجمعات شبانه از اسفند ۱۴۰۴ تاکنون، اعلام همبستگی با رهبری جدید انقلاب و حمایت از نیروهای مسلح، نشانه‌ای از همین پیوند میان تجربه امروز و حافظه تاریخی جامعه است. در این میان، نقش رسانه‌ملی اهمیتی دوچندان پیدا می‌کند. رسانه در چنین بزنگاه‌هایی تنها بازتاب‌دهنده مناسک نیست؛ بلکه روایتگر معنای اجتماعی آنهاست. اگر محرم امسال حامل تجربه‌ای تاریخی برای جامعه است، رسانه باید بتواند این تجربه را به زبان تصویر و روایت ترجمه کند. بازنمایی عزاداری‌ها، انعکاس حضور مردم در شهرها و روستاهای مختلف و ثبت جلوه‌های متنوع این آیین‌ها بخشی از این وظیفه است، اما شاید مهم‌تر از آن، تبیین پیوند میان فلسفه عاشورا و تجربه زیسته امروز جامعه باشد.
از همین منظر، حضور اقشار مختلف مردم در قاب رسانه باید بیش از هر زمان دیگری دیده شود. صاحبان اصلی این آیین‌ها مردم‌ هستند و رسانه، رسالت دارد تصویری واقعی و فراگیر از این حضور ارائه دهد. توجه به تنوع فرهنگی و جغرافیایی مراسم در سراسر کشور، انعکاس سنت‌های عزاداری در شهرها و روستاها و نشان‌دادن نقش اقوام مختلف در این آیین‌ها می‌تواند تصویری دقیق‌تر از جامعه ایران ارائه کند؛ تصویری که در آن، شعائر دینی، هویت ملی و تجربه جمعی مردم در کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کنند.در کنار این رویکرد، بهره‌گیری از زبان هنر نیز اهمیتی اساسی دارد.