تلویزیون امن‌ترین پنجره رو به دنیا برای کودکان
تلویزیون ویژگی منحصربه‌فردی دارد و آن توانایی گرد هم آوردن اعضای خانواده است. برخلاف سایر رسانه‌ها، خانواده‌ها معمولا به تنهایی به تماشای تلویزیون نمی‌نشینند؛ حتی زمانی که تلویزیون روشن است، والدین با حضور خود در کنار فرزند، امکان گفت‌وگوی میان‌نسلی را فراهم می‌کند.
محمدصادق افراسیابی - مدیرعامل انجمن سواد رسانه‌ای ایران
برای نمونه، اگر در یک برنامه تلویزیونی دیالوگی برخلاف فرهنگ خانواده پخش شود، والدین می‌توانند بلافاصله با فرزندشان درباره آن گفت‌وگو کنند یا اگر محتوای فیلم یا سریال با سن کودک متناسب نباشد، به‌راحتی شبکه را تغییر دهند. اما در فضای مجازی، شرایط کاملا متفاوت است. کودکان و نوجوانان اغلب در انزوا و با استفاده از گوشی‌های هوشمند فعالیت می‌کنند. ممکن است قصد خانواده این باشد که فرزندشان از پلتفرم خاصی استفاده کند اما گاهی کودک بدون اطلاع خانواده به پلتفرم‌های دیگر می‌رود و این موضوع دیرتر مشخص می‌شود. در واقع، پلتفرم‌های موبایلی، قدرت مدیریت و نظارت خانواده را به‌شدت کاهش می‌دهند. هرچند ابزارهای «کنترل والدین» برای محدود کردن دسترسی به سایت‌ها و محتواهای نامناسب وجود دارد اما متأسفانه استفاده از این ابزارها در جامعه ما چندان رایج نیست و بسیاری از خانواده‌ها براساس تجربه، چنین امکاناتی را روی گوشی‌های خود فعال نکرده‌اند؛ در نتیجه، پس از مدتی، کودک در مواجهه با اتفاقات و محتواهای ناخواسته قرار می‌گیرد. البته باید توجه داشت که تلویزیون تنها عامل تأثیرگذار بر سبک زندگی نیست؛ گروه‌های همسالان، مدرسه و سایر بسترهای اجتماعی نیز نقش پررنگی دارند.
