به گزارش خبرنگار جام‌جم، رسیدگی به این پرونده اوایل آذر سال 1398 زمانی در دستور کار پلیس یکی از شهرهای استان اصفهان قرار گرفت که زنی به پلیس زنگ زد و گفت شوهرش را در حادثه اتفاقی با چاقو به قتل رسانده و قصد خودکشی دارد. بعد از آن ماموران به محل حادثه رفتند اما زن در را باز نکرد. ماموران قفل در خانه را شکستند و وارد شدند. آنها جسد مرد جوان و پیکر نیمه‌جان همسرش که قرص خورده و در یک قدمی مرگ بود را یافتند. این زن 25 ساله به بیمارستان منتقل شد و با تلاش پزشکان زنده ماند. او بعد از بازداشت و در ادامه تحقیقات اعتراف کرد که یک سال و نیم قبل ازدواج کرده اما با شوهرش دچار اختلاف شده بودند؛ شوهرش ولخرج بود، به خوشگذرانی با دوستانش می‌پرداخت و توجهی به او و زندگی‌شان نداشت. 
آن شب نیز بر سر همین اختلاف‌ها درگیر شدند، او عصبانی شد و ناگهان با برداشتن چاقوی آشپزخانه به قلب شوهرش ضربه زد اما بعد پشیمان شد و دست به خودکشی زد ولی خودش زنده ماند و شوهرش فوت کرد. 
متهم زن بعد از بازسازی صحنه قتل، روانه زندان شد. مدتی بعد پرونده وی با صدور جلب به دادرسی به دادگاه استان اصفهان ارسال شد. متهم زن در دادگاه محاکمه شد. والدین مقتول برای عروس خانواده درخواست قصاص کردند. قضات دادگاه بعد از پایان جلسه دادگاه، حکم قصاص برای این عروس جوان صادر کردند. این رای در دیوان‌عالی کشور تایید و به اجرای احکام ارسال شد. او هفت سال زیر حکم قصاص بود  و واحد صلح و سازش و مددکاران زندان، تلاش زیادی برای جلب رضایت انجام دادند اما والدین مقتول همچنان خواستار قصاص عروس خود بودند. از سوی دیگر زندانی محکوم به قصاص در این سال‌ها در زندان به افراد نیازمند کمک می‌کرد. مقداری از ارثیه پدری خود را فروخت و برای ترک اعتیاد تعدادی از معتادان هزینه کرد و همچنین هزینه زندگی تعدادی از خانواده‌های‌شان را فراهم کرد .
مددکاران اقدامات او را برای خانواده مقتول بازگو کردند و آنها نیز وقتی متوجه شدند واقعا این زن پشیمان از جنایت خود در این سال‌ها بوده و کارهای خیرخواهانه مرتکب شده، چند روز پیش و در آخرین جلسه صلح و سازش، سرانجام رضایت دادند. بدین ترتیب عروس قاتل بخشیده و از قصاص رها شد.