گفتوگوی اختصاصی «جام‌جم» با برگزیدگان کنکور امسال
خودمانی با پنج رتبه برتر کنکوری
رتبه‌های برگزیده کنکور امسال چطور درس خوانده‌اند؟ آیا راز موفقیت آنها شرکت در کلاس خصوصی و قطع ارتباط با همه و فقط درس خواندن بوده است؟ بعد از اعلام نتایج تصورشان از آینده چیست و دوست دارند چه رشته‌هایی بخوانند؟
زهرا حامدی - جام جم آنلاین
در گفتوگوی جام‌جم با پنج نفر از رتبه‌های برتر کنکور امسال پاسخ‌های‌شان به این پرسش‌ها جالب است. پشت رتبه‌های برتر کنکور، داستان‌هایی است که در کارنامه دیده نمی‌شود؛ داستان اضطراب، فشار روانی، خانواده، امکانات آموزشی، شرایط اجتماعی و تلاش برای ادامه دادن در روز‌هایی که همه چیز طبق برنامه پیش نمی‌رود. جام‌جم آنلاین در گفت‌و‌گو با این پنج رتبه برتر امسال، سراغ همین بخش کمتر دیده‌شده رفته؛ روایتی از یک‌سال سخت که نشان می‌دهد پشت چند عدد روی کارنامه، فقط ساعت‌های مطالعه و تست‌های زده‌شده قرار ندارد.
از ترس رتبه نشدن تا جایگاه اول
آرش محمدی رتبه یک گروه آزمایشی علوم تجربی، به ما می‌گوید برای رتبه یک شدن آماده نشده بود؛ دست کم خودش چنین تصوری نداشت. روز اعلام نتایج، گوشی را کنار دستش گذاشت و امیدوار بود نامش را بین ۱۰نفر اول ببیند. می‌گوید وقتی نام خودش را در رتبه یک دید، مادرش را در آغوش گرفت و‌اشک‌های هر دو اولین واکنش به نتیجه‌ای بود که تا چند دقیقه قبل برای خودش قابل تصور نبود. مادر آرش ابتدا فکر کرده بود نتیجه خوب نشده و به او گفته بود اشکالی ندارد، سال بعد جبران می‌کنی اما خیلی زود معلوم شد ماجرا برعکس‌است.
آرش دانش‌آموز دبیرستان علامه حلی همدان است و معدل نهایی 19.95 دارد. او در زیست‌شناسی ۹۱، فیزیک ۹۵، شیمی ۹۶ و ریاضی ۷۸ و زمین‌شناسی ۸۲درصد کسب کرده است.
وقتی درباره راز این نتیجه از او می‌پرسیم، می‌گوید برنامه‌ای کاملا ثابت و یکسان برای تمام روز‌های سال نداشت و مهم کیفیت مطالعه و ادامه دادن مسیر بود. البته آرش منکر نقش امکانات نیست. او مدرسه، معلم، خانواده، دوستان، آزمون‌های آزمایشی و منابع آموزشی را مجموعه‌ای از عوامل مؤثر در موفقیت خود می‌داند و معتقد است دانش‌آموزی که به آموزش باکیفیت و منابع مناسب دسترسی ندارد، مسیر موفقیت او دشوارتر می‌شود. با این حال، توصیه‌اش ساده است: «منتظر بهترین شرایط نباشید.
شروع کنید. »
3 ماهی که درس تعطیل شد
اگر قرار باشد از میان روایت این پنج نفر، یک جمله نشان دهد کنکور فقط مسأله ساعت مطالعه نیست، شاید جمله سارا آبرودی باشد. رتبه ششم گروه آزمایشی علوم انسانی در روز‌های عادی بین چهار تا هشت ساعت درس می‌خواند. این زمان در تعطیلات به ۹ تا ۱۲ساعت می‌رسید و در مقاطعی حتی تا ۱۸ساعت در روز مطالعه می‌کرد. یک دوره سه‌ماهه هم در کارنامه زندگی او وجود دارد که تقریبا هیچ مطالعه‌ای در آن اتفاق نیفتاد. شرایط کشور، اخبار جنگ و فشار روانی باعث شد مدتی از درس فاصله بگیرد. «ذهنم در حالت بقا بود»، این جمله شاید یکی از واقعی‌ترین روایت‌ها از سالی باشد که بسیاری از داوطلبان آن را فقط با تعداد تست و ساعت مطالعه می‌سنجند. سارا در آن مقطع به کمک خانواده و مشاور توانست دوباره به مسیر برگردد. سارا آبرودی از خانواده به‌عنوان مهم‌ترین پشتوانه خود یاد می‌کند؛ پشتوانه‌ای که فقط به تامین هزینه‌های آموزشی محدود‌نمی‌شود.
تلاش قرار نیست همیشه
در شرایط ایده‌آل اتفاق بیفتد
هدی ناصری طاهری رتبه دوم گروه آزمایشی هنر، سال کنکور را در شرایطی پشت سر گذاشت که خانواده‌اش درگیر بیماری و فوت پدربزرگش بودند. مادرش بخشی از زمان خود را برای مراقبت از پدربزرگ سپری می‌کرد و از طرف دیگر، بلاتکلیفی درباره زمان برگزاری آزمون نیز فشار روانی خودش را داشت. اما هدی مسیر را متوقف نکرد. مطالعه جدی را از مهرماه سال یازدهم آغاز کرد؛ روز‌های مدرسه حدود پنج تا شش ساعت و در تعطیلات حدود ۱۰ساعت. بعد از نوروز، ساعت مطالعه‌اش به ۱۰ تا ۱۲ساعت رسید. درصدهایش در آزمون هنر نیز قابل توجه بود؛ ۸۸درصد درک عمومی هنر، ۶۵درصد درک عمومی ریاضی و فیزیک و ۸۵درصد خلاقیت تصویری. او برای موفقیت سراغ فهرست بلندبالایی از مؤسسات آموزشی نرفت و بیشتر بر منابع اصلی و آزمون‌های آزمایشی تکیه کرد. حتی در روز‌هایی که شرایط عادی نبود، با یکی از دوستانش به شکل آنلاین درس می‌خواند تا رقابت و همراهی را حفظ کند. برای هدی، یکی از مهم‌ترین درس‌های این سال این بود که تلاش قرار نیست همیشه در شرایط ایده‌آل اتفاق بیفتد.
تلاش کافی است؟
این شاید جدی‌ترین سوال مشترک میان روایت این پنج نفر باشد. امیرکیان رئیسی‌بهان، رتبه دوم گروه آزمایشی علوم ریاضی و فنی، پاسخ صریح‌تری دارد. او از مهر سال یازدهم به‌صورت میانگین هفت الی هشت ساعت به شکل جدی‌تر مطالعه را آغاز کرد و از کتاب، آزمون‌های آزمایشی و کلاس‌های آنلاین استفاده کرد اما معتقد است برای رسیدن به رتبه‌های بسیار بالا، تلاش به‌تنهایی کافی نیست. کتاب، آزمون، کلاس و منابع آموزشی واقعا تاثیر دارند. او می‌گوید خانواده‌اش امکانات مورد نیاز را فراهم کرده‌اند اما این به‌معنای برخورداری از منابع نامحدود نبوده است. از نگاه او، دسترسی به کلاس باکیفیت، آزمون استاندارد، منابع کمک‌آموزشی و اینترنت دانش‌آموز را در موقعیت متفاوتی نسبت به کسی قرار می‌دهد که فقط کتاب درسی در اختیار دارد. این مسأله از نظر امیرکیان رئیسی‌بهان در مناطق کم‌برخوردار جدی‌تر است. به همین دلیل، وقتی درباره عدالت آموزشی صحبت می‌شود، نمی‌توان فقط به امکان شرکت در کنکور نگاه کرد. سوال اصلی این است که داوطلبان با چه امکاناتی وارد این رقابت می‌شوند.
رتبه سوم و جنگ با اینترنت
ساینا دهقان دهنوی رتبه سوم گروه آزمایشی زبان، نمونه دیگری از وابستگی آموزش امروز به اینترنت است. او از هوش مصنوعی، فرهنگ‌های لغت آنلاین و منابع اینترنتی برای مطالعه استفاده کرده است؛ ابزار‌هایی که برای یک داوطلب زبان فقط امکانات جانبی نیستند، بلکه بخشی از فرآیند یادگیری محسوب می‌شوند.
ساینا مطالعه روزانه را با حدود سه ساعت آغاز کرد و این زمان در زمستان به هشت ساعت رسید؛ در هفته‌های پایانی نیز گاهی ۱۰ تا ۱۱ ساعت در روز مطالعه داشت. بااین‌حال، اختلال در اینترنت بخشی از ابزارهای آموزشی او را از دسترس خارج کرد. او در سال آخر سراغ مؤسسه آموزشی خاصی نرفت و بیشتر به مطالعه شخصی متکی بود. از نگاه او، دانش‌آموزی که گوشی هوشمند و اینترنت ندارد_ به‌خصوص در رشته زبان_ با مانع جدی‌تری روبه‌روست.
از ترس رتبه نشدن تا جایگاه اول
آرش محمدی رتبه یک گروه آزمایشی علوم تجربی، به ما می‌گوید برای رتبه یک شدن آماده نشده بود؛ دست کم خودش چنین تصوری نداشت. روز اعلام نتایج، گوشی را کنار دستش گذاشت و امیدوار بود نامش را بین ۱۰نفر اول ببیند. می‌گوید وقتی نام خودش را در رتبه یک دید، مادرش را در آغوش گرفت و‌اشک‌های هر دو اولین واکنش به نتیجه‌ای بود که تا چند دقیقه قبل برای خودش قابل تصور نبود. مادر آرش ابتدا فکر کرده بود نتیجه خوب نشده و به او گفته بود اشکالی ندارد، سال بعد جبران می‌کنی اما خیلی زود معلوم شد ماجرا برعکس‌است.
آرش دانش‌آموز دبیرستان علامه حلی همدان است و معدل نهایی 19.95 دارد. او در زیست‌شناسی ۹۱، فیزیک ۹۵، شیمی ۹۶ و ریاضی ۷۸ و زمین‌شناسی ۸۲درصد کسب کرده است.
وقتی درباره راز این نتیجه از او می‌پرسیم، می‌گوید برنامه‌ای کاملا ثابت و یکسان برای تمام روز‌های سال نداشت و مهم کیفیت مطالعه و ادامه دادن مسیر بود. البته آرش منکر نقش امکانات نیست. او مدرسه، معلم، خانواده، دوستان، آزمون‌های آزمایشی و منابع آموزشی را مجموعه‌ای از عوامل مؤثر در موفقیت خود می‌داند و معتقد است دانش‌آموزی که به آموزش باکیفیت و منابع مناسب دسترسی ندارد، مسیر موفقیت او دشوارتر می‌شود. با این حال، توصیه‌اش ساده است: «منتظر بهترین شرایط نباشید.
شروع کنید. »
3 ماهی که درس تعطیل شد
اگر قرار باشد از میان روایت این پنج نفر، یک جمله نشان دهد کنکور فقط مسأله ساعت مطالعه نیست، شاید جمله سارا آبرودی باشد. رتبه ششم گروه آزمایشی علوم انسانی در روز‌های عادی بین چهار تا هشت ساعت درس می‌خواند. این زمان در تعطیلات به ۹ تا ۱۲ساعت می‌رسید و در مقاطعی حتی تا ۱۸ساعت در روز مطالعه می‌کرد. یک دوره سه‌ماهه هم در کارنامه زندگی او وجود دارد که تقریبا هیچ مطالعه‌ای در آن اتفاق نیفتاد. شرایط کشور، اخبار جنگ و فشار روانی باعث شد مدتی از درس فاصله بگیرد. «ذهنم در حالت بقا بود»، این جمله شاید یکی از واقعی‌ترین روایت‌ها از سالی باشد که بسیاری از داوطلبان آن را فقط با تعداد تست و ساعت مطالعه می‌سنجند. سارا در آن مقطع به کمک خانواده و مشاور توانست دوباره به مسیر برگردد. سارا آبرودی از خانواده به‌عنوان مهم‌ترین پشتوانه خود یاد می‌کند؛ پشتوانه‌ای که فقط به تامین هزینه‌های آموزشی محدود‌نمی‌شود.
تلاش قرار نیست همیشه
در شرایط ایده‌آل اتفاق بیفتد
هدی ناصری طاهری رتبه دوم گروه آزمایشی هنر، سال کنکور را در شرایطی پشت سر گذاشت که خانواده‌اش درگیر بیماری و فوت پدربزرگش بودند. مادرش بخشی از زمان خود را برای مراقبت از پدربزرگ سپری می‌کرد و از طرف دیگر، بلاتکلیفی درباره زمان برگزاری آزمون نیز فشار روانی خودش را داشت. اما هدی مسیر را متوقف نکرد. مطالعه جدی را از مهرماه سال یازدهم آغاز کرد؛ روز‌های مدرسه حدود پنج تا شش ساعت و در تعطیلات حدود ۱۰ساعت. بعد از نوروز، ساعت مطالعه‌اش به ۱۰ تا ۱۲ساعت رسید. درصدهایش در آزمون هنر نیز قابل توجه بود؛ ۸۸درصد درک عمومی هنر، ۶۵درصد درک عمومی ریاضی و فیزیک و ۸۵درصد خلاقیت تصویری. او برای موفقیت سراغ فهرست بلندبالایی از مؤسسات آموزشی نرفت و بیشتر بر منابع اصلی و آزمون‌های آزمایشی تکیه کرد. حتی در روز‌هایی که شرایط عادی نبود، با یکی از دوستانش به شکل آنلاین درس می‌خواند تا رقابت و همراهی را حفظ کند. برای هدی، یکی از مهم‌ترین درس‌های این سال این بود که تلاش قرار نیست همیشه در شرایط ایده‌آل اتفاق بیفتد.
تلاش کافی است؟
این شاید جدی‌ترین سوال مشترک میان روایت این پنج نفر باشد. امیرکیان رئیسی‌بهان، رتبه دوم گروه آزمایشی علوم ریاضی و فنی، پاسخ صریح‌تری دارد. او از مهر سال یازدهم به‌صورت میانگین هفت الی هشت ساعت به شکل جدی‌تر مطالعه را آغاز کرد و از کتاب، آزمون‌های آزمایشی و کلاس‌های آنلاین استفاده کرد اما معتقد است برای رسیدن به رتبه‌های بسیار بالا، تلاش به‌تنهایی کافی نیست. کتاب، آزمون، کلاس و منابع آموزشی واقعا تاثیر دارند. او می‌گوید خانواده‌اش امکانات مورد نیاز را فراهم کرده‌اند اما این به‌معنای برخورداری از منابع نامحدود نبوده است. از نگاه او، دسترسی به کلاس باکیفیت، آزمون استاندارد، منابع کمک‌آموزشی و اینترنت دانش‌آموز را در موقعیت متفاوتی نسبت به کسی قرار می‌دهد که فقط کتاب درسی در اختیار دارد. این مسأله از نظر امیرکیان رئیسی‌بهان در مناطق کم‌برخوردار جدی‌تر است. به همین دلیل، وقتی درباره عدالت آموزشی صحبت می‌شود، نمی‌توان فقط به امکان شرکت در کنکور نگاه کرد. سوال اصلی این است که داوطلبان با چه امکاناتی وارد این رقابت می‌شوند.
رتبه سوم و جنگ با اینترنت
ساینا دهقان دهنوی رتبه سوم گروه آزمایشی زبان، نمونه دیگری از وابستگی آموزش امروز به اینترنت است. او از هوش مصنوعی، فرهنگ‌های لغت آنلاین و منابع اینترنتی برای مطالعه استفاده کرده است؛ ابزار‌هایی که برای یک داوطلب زبان فقط امکانات جانبی نیستند، بلکه بخشی از فرآیند یادگیری محسوب می‌شوند.
ساینا مطالعه روزانه را با حدود سه ساعت آغاز کرد و این زمان در زمستان به هشت ساعت رسید؛ در هفته‌های پایانی نیز گاهی ۱۰ تا ۱۱ ساعت در روز مطالعه داشت. بااین‌حال، اختلال در اینترنت بخشی از ابزارهای آموزشی او را از دسترس خارج کرد. او در سال آخر سراغ مؤسسه آموزشی خاصی نرفت و بیشتر به مطالعه شخصی متکی بود. از نگاه او، دانش‌آموزی که گوشی هوشمند و اینترنت ندارد_ به‌خصوص در رشته زبان_ با مانع جدی‌تری روبه‌روست.
