روایت رنج مردم غزه فراتر از آمار کشته‌ها
غاده ابراهیم، خبرنگار شبکه پرس تی‌وی در غزه، با اشاره به دشواری‌های فعالیت رسانه‌ای در جریان جنگ، مسئولیت خبرنگاران را انتقال رنج مردم و روایت واقعیت‌هایی دانست که کمتر در رسانه‌های جهان دیده شده است.
غاده ابراهیم، نویسنده و مترجم آزاد اهل قلب نوار غزه است؛ جایی که صدایش به‌سختی از میان هیاهو و غرش جنگ راه خود را باز می‌کند. او که در این سرزمین در محاصره به دنیا آمده و رشد یافته، مدرک کارشناسی خود را در رشته زبان و ادبیات انگلیسی با رتبه ممتاز از دانشگاه اسلامی غزه دریافت کرده است. در جریان جنگ پرآشوب علیه غزه، او مسئولیت خبرنگاری برای شبکه پرس تی‌وی را برعهده گرفت و تجربیات زیسته خود را به روایت‌هایی تبدیل کرد که طنینی جهانی یافتند. غاده به‌عنوان مادر دو فرزند، با وجود سرکوب مداوم، در برابر شرایط طاقت‌فرسای جنگ، نسل‌کشی و آوارگی ایستادگی می‌کند و با قدرت واژه‌ها، صدای مردم و جامعه‌اش را به گوش جهان می‌رساند. در آستانه سومین سالگرد طوفان‌الاقصی، غاده تأکید کرد: وقتی آنچه را با چشمان خود می‌بینید و تجربه می‌کنید، می‌فهمید که سکوت دیگر یک گزینه نیست. غاده ابراهیم افزود: وقتی محملی در اختیار دارید که از طریق آن می‌توانید پیام حقیقت را منتقل کنید، اگر وظیفه‌تان را انجام ندهید، در برابر مردم و حتی در برابر خودتان کوتاهی کرده‌اید. گاهی مردم با شما صحبت می‌کنند و داستان‌های‌شان را در میان می‌گذارند، زیرا می‌خواهند جهان بداند چه اتفاقی برای آنها و خانواده‌‌های‌شان افتاده است. این خبرنگار پرس تی‌وی با اشاره به روایت‌هایی که کمتر در رسانه‌های بین‌المللی بازتاب پیدا کرده، گفت: فکر می‌کنم جهان آمار کشته‌شدگان و مجروحان را شنیده اما به‌اندازه کافی درباره آنچه پس‌از آن رخ می‌دهد، نشنیده است و ما در پرس تی‌وی تلاش می‌کنیم آن صدا باشیم. داستان افراد قطع عضو شده که تلاش می‌کنند زندگی خود را دوباره بسازند، خانواده‌هایی که پس از سال‌ها همچنان در تلاش برای پیدا کردن عزیزان مفقود‌شده خود هستند و افرادی که زیر آوار به‌دنبال بقایای اعضای خانواده خود می‌گردند، کمتر دیده شده است. وقتی اعلام شد جنگ متوقف شده است، رسانه‌های جریان اصلی از کنار این مبارزات و رنج‌های ادامه‌دار به‌سادگی عبور کردند. ابراهیم درباره مهم‌ترین تغییری که در طول جنگ در غزه مشاهده کرده، گفت: مهم‌ترین تغییر، ابعاد ویرانی، از دست دادن و آوارگی است.
