‌مکه به‌عنوان مهم‌ترین شهر مذهبی جهان، که امروز در عربستان سعودی واقع است، خود بخشی از یمن به‌عنوان یک منطقه بزرگ و آباد است که از تهامه شروع می‌شود و تا صنعا ادامه می‌یابد. پیامبر اکرم(ص) فرمودند اگر من به مدینه مهاجرت نکرده بودم، یکی از اهالی یمن به‌‌شمار می‌آمدم. اگرچه در نگاه نخست، مراد از عرب و متبادر از آن، مردم بادیه‌نشین ساکن جزیره‌العرب است اما تنها شهرنشینان این قوم قبل از اسلام، اهل حجاز و اهل یمن بوده‌اند که به آنها عرب حضری (شهرنشین) در برابر عرب بدوی (بادیه‌نشین) می‌گفتند. 
عرب یمن در تقسیم عرب به عاربه و مستعربه، عرب عاربه و قحطانی حساب می‌شوند که اصل آنها به یعرب بن قحطان به‌عنوان پدر عرب بازمی‌گردد. هم او بود که پس از غلبه بر قوم عاد در یمن و عمالقه در حجاز، حکومتی را در این سرزمین بنیان نهاد که تمدن درخشان یمن از آن برآمد. این تمدن عظیم زمانی در جنوب این سرزمین برپا بود که سرزمین‌های شمالی‌تر هنوز از لحاظ ظاهری ارزش انتصاب حاکم را هم نداشتند و قبیله‌ای اداره می‌شدند. ارزش مکه و خانه‌ خدا در آن زمان فقط برای پیامبران روشن بود. پس از یعرب نیز فرزندش یشجب و پس از او فرزندش عبدشمس به حکومت رسید که همان سباست که سد مأرب را بنا نهاد و تمدن یمن را به اوج رساند. در ماجرای سلیمان با این نام مواجه می‌شویم. 
‌یعرب این سرزمین را پس از فتح میان برادران خود (جرهم، عاد، حضرموت و عمان) تقسیم کرد که امروز نام‌های آشنایی در آن سرزمین هستند. جرهم همان است که کاروانش، اسماعیل و هاجر را در کنار کعبه یافتند و از آن پس به‌واسطه زمزم در آنجا ساکن شدند. در 13سالگی، اسماعیل نخستین کسی بود که به‌دلیل ازدواج و درآمیختن با این قوم عرب به زبانی صحبت کرد که امروز به آن زبان «عرب مستعربه» و «عرب عدنانی» می‌گویند. عدنان جد بیست و سوم پیامبر(ص) و از اولاد اسماعیل است.  ‌در کنار این ویژگی مهم یمن یعنی اصالت عربی، که البته به تعبیر پیامبر هیچ فضلی را در عاقبت کار ایجاد نمی‌کند ویژگی مهم دیگری وجود دارد که می‌تواند این اصالت را معنا‌دار و مؤثر نماید. این ویژگی، دلدادگی این قوم به حق و حقیقت و پذیرش راحت دین و اسلام است.