براساس این پیمان، کشورها متعهد به ارائه حمایت‌های لازم از یکدیگر هستند؛ مشابه آنچه در بند ۵ پیمان ناتو پیش‌بینی شده است. به این معنا  که اگر یکی از این سه کشور مورد حمله قرار گیرد، دو کشور دیگر نیز برای حمایت از آن وارد عمل خواهند شد.
با این حال، از همان زمان نسبت به نحوه اجرای این تعهدات در منازعات میان کشورهای اسلامی ابهام‌هایی مطرح بوده است. یکی از مسائل اصلی نیز ایران بود. در آن مقطع این پرسش مطرح می‌شد که اگر برای مثال میان ایران و عربستان، به‌عنوان کشوری که میزبان پایگاه‌های نظامی آمریکاست، درگیری ایجاد شود، آیا پاکستان در حمایت از عربستان علیه ایران وارد جنگ خواهد شد؟ یا این‌که ترکیه چه موضعی اتخاذ خواهد کرد؟
مقامات این کشورها تلاش کردند نسبت به چنین نگرانی‌هایی اطمینان‌بخشی کنند و حتی اعلام شد که ایران نیز می‌تواند به این پیمان بپیوندد.
اما اکنون با توجه به جنگی که در یمن در جریان است، مسأله شکل دیگری پیدا کرده است. در وهله نخست، آمریکا به‌عنوان متحد راهبردی عربستان، وارد این جنگ نشده است. آمریکا پیش‌تر نیز تجربه جنگ با انصارالله یمن را داشت و در آن مقطع، نهایتا بدون دستیابی به دستاورد مشخصی، به دلیل هزینه‌های سنگین جنگ، به‌سرعت توافقی یکجانبه اعلام کرد و از ادامه جنگ منصرف شد.