کراتوم، گیاهی بومی جنوب‌شرق آسیا با اثراتی مشابه برخی مواد افیونی، طی سال‌های اخیر در آمریکا محبوبیت بیشتری پیدا کرده است. این ماده که در قالب قرص، پودر و مایعات در فروشگاه‌ها و حتی پمپ‌بنزین‌ها عرضه می‌شود، به دلیل کاربردهای ادعایی برای تسکین درد و خطر وابستگی، به موضوعی بحث‌برانگیز در حوزه سلامت تبدیل شده است. 
برخی مصرف‌کنندگان از کراتوم برای کاهش دردهای مزمن استفاده می‌کنند. جفری دیور، کارگر بازنشسته ۵۸ ساله در ایالت واشنگتن، یکی از این افراد است که پس از بی‌نتیجه ماندن درمان‌های پزشکی، برای تسکین درد لگن و زانوی خود به این گیاه روی آورده است. او می‌گوید مصرف کراتوم به بهبود خواب و انجام فعالیت‌های روزمره‌اش کمک کرده اما تجربه شخصی او به‌تنهایی اثبات‌کننده ایمنی یا اثربخشی این ماده نیست. کراتوم از برگ‌های درختی به همین نام به دست می‌آید که در کشورهایی مانند تایلند، مالزی و اندونزی رشد می‌کند. برگ‌های این گیاه در برخی جوامع آسیایی سابقه مصرف سنتی دارند و به شکل چای یا پودر استفاده می‌شده‌اند. 
ترکیبات فعال کراتوم، از‌جمله میتراژینین و ۷-هیدروکسی‌میتراژینین، بر گیرنده‌های عصبی مرتبط با مواد افیونی اثر می‌گذارند. مصرف این ماده در مقادیر پایین ممکن است اثراتی محرک ایجاد کند، در حالی که مقادیر بالاتر می‌تواند با اثرات آرام‌بخش و شبه‌افیونی همراه باشد. 
یکی از نگرانی‌های اصلی متخصصان، افزایش تدریجی میزان مصرف و احتمال وابستگی است. برخی افراد از کراتوم برای کنترل درد یا کاهش مصرف مواد افیونی قوی‌تر استفاده می‌کنند اما شواهد علمی درباره ایمنی و اثربخشی آن محدود است و این ماده را نمی‌توان جایگزینی بی‌خطر برای درمان‌های پزشکی دانست. مصرف کراتوم ممکن است عوارضی مانند تهوع، یبوست، سرگیجه و خواب‌آلودگی ایجاد کند. در موارد شدید، به‌ویژه در مصرف محصولات غلیظ یا ترکیب آن با مواد دیگر، تشنج، مشکلات قلبی و اختلال تنفس نیز گزارش شده است. وابستگی و بروز علائم ترک پس از قطع مصرف از دیگر نگرانی‌های مطرح‌شده هستند.