ماه مهر همزمان و مساوی است با بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها. خواندن در این زمان امری جدی‌تر می‌شود و محصلان اعم از مدرسه‌ای و دانشگاهی به این مقوله جدی‌تر نگاه می‌كنند. اما بدیهی است که در این فصل سال هم خواندن فقط منحصر در كتاب‌های درسی و دانشگاهی و كمك‌آموزشی نباشد.
این تصور را باید تغییر داد كه خواندنی فقط برای كلاس درس است بلكه می‌توان در فضای باز و در ساعت‌های غیردرسی نشست و چند صفحه‌ای یك مجموعه داستان یا یك برش از تاریخ را مرور كرد و به سفر رفت. این اتفاق را باید قدر دانست 
چرا كه هوای ابتدایی پاییز و در ادامه خنكای زمستان می‌تواند مغز را برای دریافت و پذیرش موضوعات آموزشی باز كند و چه لذتی بالاتر از این كه در فرصت پاییز و زمستان هم درس بخوانیم و هم كتاب غیردرسی!
لازم نیست خیلی هم سخت بگیریم، كافی است برای یك سال تحصیلی كه حدود 9 ماه طول می‌كشد با خودمان قرار بگذاریم روزی مثلا 34صفحه كتاب بخوانیم. این‌طور می‌شود در یک سال تحصیلی حدود ده هزار صفحه كتاب خواند. اگر زمان امتحانات را از این  9 ماه کسر كنیم شاید این عدد مقداری کاسته شود اما باز هم میزان كمی نیست. فكر كنید 
ده هزار صفحه یعنی ده رمان بزرگ تاریخ ادبیات جهان و حتی بیشتر. كلاسیك‌هایی كه به طور میانگین هزار صفحه دارند و فرصت هر روز 
34 صفحه می‌تواند موقعیت آشنا شدن با تجارب مختلف را فراهم كند.
فرصت‌هایی مثل زنگ تفریح یا در مسیر رفت و آمد به محل تحصیل بهترین زمان برای خواندن است، این‌طور شما بعد از پایان سال تحصیلی تجربه‌ای دارید كه در كارنامه‌تان اثری از آن نیست، ولی اثرش را در زندگی و حتی درس و پیشرفت تحصیلی
 به وضوح خواهید دید.
بیایید چشم‌هایتان را ببندید و فكر كنید كه از آثار كلاسیك داستانی كارهایی را خوانده‌اید و دیگر همكلاسی‌ها از این موقعیت بی‌بهره بوده‌اند. تفاوت شما چشمگیر است. از این‌كه مثلا بگویند شما چه و چه هستید هم باكی نداشته باشید، البته این پیشنهاد به معنی این نیست كه از جمع كناره بگیرید، بلكه باید توصیه كنیم در فعالیت‌های گروهی مانند بازی‌های دوستانه و تفریح‌های دسته‌جمعی هم شركت كنید، ولی در این میان جایی برای كتاب‌ها هم قرار دهید و حتی دیگر همكلاسی‌ها و دوستان‌تان را نیز به خواندن و تجربه كردن از مسیر واژگان و ادبیات دعوت كنید.
تصور كنید روزها كتابی در دست دارید و همین‌طور كه به سمت مدرسه و محل درس حركت می‌كنید در عالمی دیگر نیز سفر می‌كنید. مثلا تصور كنید در تهرانید و دارید سمت كلاس می‌روید، ولی همزمان در سرمای استخوان‌سوز روسیه همراه با پرنس بالكونسكی به سمت جبهه نبرد با فرانسوی‌ها می‌روید. تجربه نابی است، از دستش ندهید.