گلبهار مجیدی /وكیل در امور مطبوعات
رسانه‌ها به‌عنوان ركن چهارم دموكراسی می‌توانند یكی از مخاطبان گفته‌های رئیس محترم قوه قضاییه در ارتباط با حمایت از افشاگران فساد باشند. اشاره مهم آقای رئیسی به گزارشگران فساد به مراجع قانونی است. با توجه به این گفته‌ها، باید متوجه باشیم كه گزارش فساد به مراجع قانونی با اعلام عمومی آن متفاوت است و این تفاوت را در گفته‌های رئیس دستگاه قضا هم می‌توان دید. طبق ماده 2 قانون مطبوعات، یكی از رسالت‌های رسانه امر به معروف و نهی از منكر است كه یكی از مهم‌ترین ابزار این كار، رسانه‌ها هستند. بنابراین رسانه می‌تواند از این ظرفیت برای مبارزه با فساد استفاده كند. در حقیقت رسانه‌ها می‌توانند به عنوان یك ابزار قدرتمند در مبارزه با فساد در جهت دهی افكار عمومی مكمل اقدامات قوه قضاییه و مقننه باشند. در قانون آمده است تا وقتی كه حكم قطعی صادر نشده است رسانه‌ها حق انتشار آن را ندارند. حتی در ماده 36 قانون مجازات اسلامی هم انتشار مشخصات را برای یك‌سری از مفسدان اقتصادی پیش‌بینی و اشاره كرده است كه برخی از تخلفات مثل ارتشا، تبانی در معاملات دولتی، قاچاق كالا و ارز و... اگر از یك رقمی بیشتر باشد رسانه‌ها ملزم به انتشار آن هستند، با تكرار این نكته كه انتشار باید پس از حكم محكومیت قطعی صادر شده باشد نه پیش از آن.  ما در مطبوعات، اصلی به نام آزادی اطلاعات داریم. یكی از مصادیق آزادی اطلاعات هم اطلاع‌رسانی به عموم است، اطلاع‌رسانی به افشاگری در رابطه با فساد به نوبه خودش بالاترین رتبه را در این آزادی دارد، برای همین است كه نقش رسانه و مطبوعات در این راه بی‌بدیل است و ریاست محترم قوه قضاییه هم با اشراف بر همین نكته چنین بیاناتی را داشته‌اند. در اصل 49‌قانون اساسی هم دولت موظف به مبارزه با فساد شده است یا در اصل 24 قانون اساسی كه مطبوعات را در بیان مطالبشان آزاد هستند مگر مخل به مبانی اسلام باشند. با نگاه به اصل 24‌هم نشریات می‌توانند با لحالظ موازین و مقررات قانونی اخبار مرتبط با فساد را منتشر كنند.