كتاب‌هایی كه جیبمان را پر پول می‌كنند!
هدی برهانی / آموزگار
دوره اول دبستان از من دعوت كرده بود تا برای یك جلسه به آنجا بروم و با بچه‌های كلاس كتابخوانی برگزار كنیم. اگرچه زمان زیادی از حضورم در میان بچه‌هایی در این سن و سال نگذشته بود اما به هرحال تغییرات تند خلق و خوی بچه‌های امروز من را از این مواجهه ترسانده بود. با مشورت با مدیر دبستان مقرر شد تا پیش از روز كلاس، طرح درس و وسایل مورد نیاز برای آن ساعت فوق‌العاده را مشخص كنم و تحویل دهم.
طبق معمول ذهنم پر بود از ایده و سؤال و سردرگمی! نمی‌دانستم برای یك كلاس تك جلسه‌ای كدام ایده می‌تواند از همه جالب‌تر باشد. در واقع به خاطر این‌كه قرار بود فقط یك روز به دبستان بروم باید كاری می‌كردم تا بچه‌ها نه تنها از كلاس خسته نشوند بلكه حسابی هم خوش بگذرانند.
بعد از دو روز تمركز بالاخره طرح درس مبسوطی آماده كردم و با یك فهرست كه در آن وسایل مورد نیاز برای برگزاری این كلاس را نوشته بودم، تحویل دفتر مدیریت دادم. ساعتی نگذشته بود كه مدیر دبستان تماس گرفت. تلفن را جواب دادم و با صدای خنده متعجب خانم مدیر لبخند روی لب‌هایم آمد. می‌خندید و می‌گفت «برهانی جان مگه گفتم كلاس آشپزی برای بچه‌ها بذار كه سفارش خمیر و پنیر پیتزا و فلفل دلمه‌ای برای من ردیف كردی؟» از آن پرسش پرخنده شیطنت‌آمیز من هم به خنده افتاده بودم. گفتم مگر طرح درس را نخوانده‌اید؟ و این‌جا بود كه خانم مدیر تازه متوجه شد برگه اصلی را نخوانده. گفتمش می‌خواهم با این فعالیت كتابی درباره مدیریت مالی را به بچه‌ها هدیه كنم و از اهمیت گوش كردن به حرف كتاب‌ها صحبت كنم. خانم مدیر هم حسابی خوشش آمده بود. آموختن مدیریت مالی با زبان ساده به بچه‌ها! الحق كه كار خوبی بود.
روز موعود فرا رسید. كتاب‌هایی كه برای بچه‌ها تدارك دیده بودیم بسته‌بندی شده روی میز معلم بود. ذوق هدیه گرفتن و شادی پختن پیتزا در یك كلاس فوق‌برنامه، برق شده بود و رفته بود روی مردمك چشم‌های دختران كلاسم جا خوش كرده بود. همه دست‌هایمان را شسته بودیم و پیش‌بند بسته بودیم. خبری از دستكش نبود، اما در عوض كلاه‌های كاغذی سفید رنگ آشپزی را روی سرمان گذاشته بودیم. با اتمام توضیحات من - كه در كمال تعجب در میان سكوت بچه‌ها بیان شد - همه دست به كار شدیم. فلفل‌ها را ریز كردیم. قارچ‌ها را یك اندازه خرد كردیم و با رنده به جنگ پنیرها رفتیم. چنان با ذوق و علاقه پیتزا درست كردیم و درباره روش پخت و هزینه‌هایش حرف زدیم كه نفهمیدیم زمان سه ساعته كلاس چگونه گذشت. دست آخر سینی‌های پیتزا را در فر گذاشتیم و بعد از فراغت از آشپزی كتاب‌های
«كی با من پیتزا می‌پزد؟» را به بچه‌ها هدیه دادیم!
از كتاب‌ها و دنیای عجیبشان حرف زدیم
و فهمیدیم كتاب‌ها گاهی جیب‌هایمان را
پر از پول می‌كنند.
