سه جور روزه داریم یک روزه عام داریم، یک روزه خاص و یک روزه خاص الخاص. روزه عام همینی است که مردم می‌گیرند یعنی نمی‌خورند، نمی‌آشامند اما به نامحرم نگاه می‌کنند، گناه هم می‌کنند، حجابشان را هم مراعات نمی‌کنند و این روزه عام است یعنی از چیزهایی که روزه را باطل می‌کند خودداری می‌کند و روزه‌اش هم درست است. اما خاص، آن است که اعضا و جوارحش هم روزه می‌گیرد، چشمش را هم می‌بندد، سحر که نیت می‌کند می‌گوید خدایا من همه اعضا و جوارحم روزه است: گوشم غیبت نمی‌شنود، آواز حرام نمی‌شنود، زبانم غیبت نمی‌کند، به نامحرم نگاه نمی‌کند، خیلی عالی است. یک حدیث که می‌گوید: اذا صمت (وقتی روزه می‌گیریم) فلیصم سمعک (گوشت هم باید روزه باشد) و بصرک و جلدک (چشمت هم باید روزه باشد، پوست بدنت هم باید روزه باشد). روزه خاص الخاص آن است که در دلم غیر از خدا چیز دیگری نباشد:
ای یک دله صد دله دل یکدله کن  /  مهر دگران را ز دل خود یله کن