بانویی که هفته گذشته بر اثر برخورد نامناسب ماموران شهرداری کرمانشاه جان خود را از دست داد در حقیقت قربانی فقدان نظارت دقیق مسوولان آن شهر به ساخت‌وسازهای غیرقانونی در سکونتگاه‌های غیررسمی شد،چراکه اگر آن مسوولان از ابتدا سفت و سخت جلوی این مساله را می‌گرفتند، دیگر حتی خشت اول آن منزل بالا نمی‌رفت که بعدا ماموران شهرداری بخواهند با خشونت آن را تخریب کنند. البته معمولا مدیران شهری از همان ابتدا نسبت به وقوع این تخلفات آگاه می‌شوند، اما برخورد با آن را به زمان ساخته شدن این واحدهای غیرقانونی موکول می‌کنند که این رویه‌ای نادرست و آسیب‌زا در مدیریت شهری است. در چنین شرایطی نیز افرادی همچون بانوی کشته‌شده وقتی سهل‌انگاری ابتدایی شهرداری‌ها در برخورد با ساخت‌وسازهای غیرقانونی را می‌بینند، از سر نداری ناچار به سوءاستفاده از این سهل‌انگاری و ساخت سکونتگاه‌های غیررسمی خود می‌شوند.
حال وقتی مدیران شهری برخورد با این پدیده را به بعد از ساخت این سکونتگاه‌ها موکول می‌کنند، این افراد نیز که میلیون‌ها تومان برای ساخت این منازل هزینه کرده‌اند، دچار وحشت آنی می‌شوند و همچون بانوی کرمانشاهی سکته می‌کنند. یعنی به همین راحتی یک اشتباه مدیریتی باعث از دست رفتن جان یک انسان و ایجاد فاجعه‌ای می‌شود که کاهش سرمایه اجتماعی نظام و انقلاب را در پی دارد. این در حالی است که اگر با چنین پدیده‌هایی با تاخیر برخورد شود، مانند امروز آسیب‌هایی را رقم می‌زند که جبران‌ناپذیر خواهد بود. بنابراین در واقعه اخیر مقصر اصلی آن مدیری است که در برخورد با تخلف بانوی کرمانشاهی قصور به خرج داده و با سهل‌انگاری در نظارت بر ساخت‌وسازهای غیرقانونی، امروز این فاجعه را به بار آورده است.