سه تن از شاگردان بتهوون که سه خواهر به‌نام‌های آلیس، پالیس و تالیس بودند، پس از فارغ‌التحصیلی با سه تن از شاگردان هگل ازدواج کردند و سر خانه و زندگی خود رفتند. در این میان تالیس که از آلیس و پالیس کم‌استعدادتر بود، با مردی ازدواج کرد که او را عاشقانه دوست داشت و همواره به او محبت می‌کرد و در حضور و غیاب او همواره از او تعریف می‌نمود. آلیس و پالیس که خود را به خوشبختی تالیس تصور نمی‌کردند و به زندگی وی حسادت می‌ورزیدند، تصمیم گرفتند حال او را بگیرند. در یک مهمانی خانوادگی، آلیس و پالیس فرصت را غنیمت شمردند و نزد شوهر تالیس رفتند و گفتند: شوهران ما پدر ما را درآورده‌اند،چراکه اشخاصی هنرفهم، زیباپسند و نازک‌اندیش‌اند. خوش‌به‌حال شما که انسان کم‌توقعی هستید و با این‌که تالیس هیچ هنر خاصی ندارد، او را این‌همه دوست دارید. همسر تالیس گفت: البته من بسیار شخص بدپسند و متوقعی هستم. برای مثال من فقط موسیقی عالی را می‌پسندم و برای همین، ماهی یک‌بار به کنسرت می‌روم و یک آلبوم نیز خریداری می‌کنم. به نقاشی فاخر علاقه‌مندم و کلکسیونی از آثار کلاسیک در خانه دارم. شیفته شعر و ادبیات هستم و هر هفته یک کتاب رمان یا شعر یا دلنوشته می‌خرم. اتفاقا در زندگی زناشویی نیز به همین دلیل در پی زنی خوب گشتم و تالیس را پیدا کردم و او را بسیار دوست می‌دارم،چراکه برخلاف خواهران پرمدعای دوبه‌هم‌زن حرافش، یک زن خوب است. در این لحظه آلیس و پالیس که واقعا ضایع شده بودند ،دست‌شان از پای‌شان درازتر شد و شوهران‌شان وقتی چنین دیدند، فرغون آوردند و دست‌های همسران‌شان را از زیر دست و پا جمع و به پشت صحنه منتقل کردند. تالیس و همسرش نیز تا پایان عمر با عشقی زایدالوصف در کنار هم زندگی کردند و فرزندان بسیار آوردند و سهم خود را در کاهش میانگین سنی و بهبود ترکیب جمعیتی کشور اتریش ادا نمودند.