به گزارش خبرگزاری كتاب ایران، مركز آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان دانشگاه تبریز در 26 مهرماه، برنامه‌ای با عنوان امام‌رضا(ع) در تاریخ ادبیات عرب برگزار كرد. سخنران این برنامه محمد طاهری‌خسروشاهی، پژوهشگر رشته زبان و ادبیات بود. خسروشاهی در آغاز به معرفی اولین شاعری كه در مدح امام‌رضا(ع) شعر سرود، پرداخت. از نظر او اولین دیوانی كه نام امام‌رضا(ع) به آن وارد شده و در اثر شاعری نمود پیدا كرده، شعری است از یكی از شاعران صدر اسلام، به نام سیداسماعیل حمیوی. این شاعر نزدیك به هشت سال پیش از امامت امام‌رضا(ع)، یعنی حدود سال 178 درگذشته است.
او درباره زندگانی این شاعر توضیح داد: «سیداسماعیل حمیوی در خانواده‌ای بزرگ شد كه دشنام دادن به اهل‌بیت(ع) را افتخار خود می‌دانستند و خود را اولین خاندانی می‌خواندند كه دشنام دادن به این بزرگان را شروع كرده است. بیشتر اعضای خانواده او به سب آل‌محمد معروف بودند.»
طاهری سخنان خود را با معرفی شاعر دیگری كه در مدح امام‌رضا(ع) شعری سروده‌اند، ادامه داد: «شاعر بعدی كسی به نام اشجع سلمی است. این فرد ملك‌‌الشعرای دربار هارون‌الرشید بوده است. او را ثروتمندترین شاعر روزگار خودش می‌دانند و او از راه سرودن شعر در مدح خلفای عباسی، به این ثروت رسیده بود. در دیوان او قصیده‌ای هست درباره شهادت امام‌رضا(ع). البته به علت وجود اختلاف در سال فوت این شاعر، ممكن است این شعر از او نباشد. البته باید توجه داشت تعداد اشعاری كه در زمان عباسیان در مدح امام‌رضا(ع) سروده شده، به علت سانسورهای خلیفه عباسی بسیار كم است.»
این پژوهشگر، شاعر بعدی را ابونواس می‌دانستند. او درباره این شاعر توضیح داد: «شاعر دیگر ابونواس است. این شاعر ایرانی كه در اهواز متولد شده، به سرودن شعرهای غیراخلاقی معروف است؛ اما یك شعر درباره امام‌رضا(ع) در دیوان او وجود دارد كه در پاسخ به سوال كسی كه پرسیده بود چرا شعری برای امام‌رضا(ع) نمی‌گویید، سروده شده است.»