چرا چهره‌‌های مشهور اعتبار دارند؟
می‌گویند چهره‌‌های مشهور پیامبران آخرالزمان هستند، در عصری كه مردم با افراد چهره و شناخته‌شده، انس ذهنی بیشتری دارند و نسبت به آنها اعتماد دارند و این اعتماد به شكلی است كه خود مردم هم نمی‌دانند چیست؟ مثل این‌كه در یك خیابان حركت كنید كه مغازه‌های مختلفی دارد، ولی شما شناختی از محصولاتی كه عرضه می‌كنند، ندارید مگر آنهایی كه از قبل با آنها آشنایی دارید و می‌دانید كیفیت محصولاتشان چطور است. در فضای رسانه هم همین موضوع صادق است كه یك برندینگ اعتمادساز درباره افراد مشهور صورت می‌گیرد.
دوستی كه خودش چهره مشهور است، می‌گفت اخسته شدم از بس مردم درباره من اظهار نظر می‌كنند و حرف می‌زنندب گفتم: اببین، چهره‌‌های مشهور عضو خانواده مردم هستند، مثل این است كه برای یك اتفاق در خانه همه اعضای خانواده اظهار‌نظر می‌كنند. نمی‌شود وارد خانه‌ها شد، با مردم انس گرفت و عضو آنها باشی، ولی درباره تو اظهار نظر نكنند، تو دیگر باید بپذیری كه عضو آن خانواده هستی!ب
همان‌قدر كه مردم از یك چهره مشهور پذیرش دارند، با او كار هم دارند و نسبت به رفتار او بی‌تفاوت نیستند. توهمی كه مردم نسبت به چهره‌‌های مشهور دارند، به خاطر این است كه چون تصور می‌كنند آنها به علت ارتباط با طیف‌های مختلف جامعه و احتمالا ارتباط با منابع خبری، لزوما حرف او حرف مهم و بالاتری است و این همان نكته‌ای است كه حرف آنها به حرف با اهمیتی تبدیل می‌شود.
طیفی از مردم وقتی در سطح خیال زیست می‌كنند، باید توضیح داد كه این تعبیر توهین‌آمیزی نیست، بلكه تعبیر فلسفی است و مراد دوگانه عقل و خیال است، خیال گذرگاهی برای رسیدن به عقلانیت، ولی رهزن است و طیفی در آن باقی می‌مانند، لذا پشتوانه‌های عقلی ماجرا از دست می‌رود و به آن توجه نمی‌شود. مهم این است كه من این آدم را دوست دارم و با او خاطرات خوشی دارم، هر قدر هم از سوی او آسیب ببینم، نمی‌توانم از او دست بكشم. می‌بینیم در دنیای واقعی كه یك نفر از بازیگری خوشش می‌آید و حتی از سوی او آزار داده می‌شود، ولی باور نمی‌كند كه این همان چهره است و می‌گوید این فرد آن كسی نیست كه من می‌شناسم. نمی‌خواهد چهره‌ای را كه با آن زندگی می‌كند، تخریب كند و برای همین باور نمی‌كند. كار رسانه همین است كه مردم را در فضای خیال‌انگیز سیر می‌دهد، چون عالم خیال محدودیتی ندارد.
پشتوانه خیال‌انگیز و محبت‌آمیز در میان مردم سبب می‌شود كه رفتارهای متناقض از سوی افراد مشهور دیده نشود. این پشتوانه را چون از دست نمی‌دهند و تا وقتی كه دیده می‌شوند و رسانه دارند و در رسانه هستند، این پشتوانه را برای خودش می‌داند كه حرف بزند و موضع بگیرد. این دنبال‌كننده‌های صفحات مجازی مانند پول داخل كارت اعتباری است، تا زمانی كه داخل كارت اعتباری جلوی اعداد صفر باشد، ما به خودمان اجازه می‌دهیم داخل هر فروشگاهی شویم و با هر شكلی كه می‌خواهیم با فروشنده حرف بزنیم و خرید كنیم، حالا در فضای مجازی این اعتبار، در واقع دنبال‌كننده‌ها هستند كه به من اجازه می‌دهد در موضوعات ورود كنم و اظهار نظر كنم. اتفاقا می‌بینیم كه هرقدر چهره‌‌های مشهور بیشتر موضع می‌گیرند به‌جای این‌كه مردم آنها را دنبال نكنند بر تعداد دنبال‌كننده‌های آنها افزوده می‌شود و این سرمایه آن فرد را افزایش می‌دهد و جرات هزینه كردن را به او می‌دهد.
مردم ما به‌شدت سیاسی هستند در حالی كه مردم نقاط دیگر دنیا تا این اندازه سیاسی نیستند. این مسأله به كاركرد افراد مشهور ربطی ندارد بلكه به ساخت فرهنگی جامعه مرتبط است. فضای زندگی مردم دنیا با مردم ما متفاوت است، به همین خاطر در آن حوزه‌هایی كه برای مردم مهم است و به آنها اعتنا دارند افراد مشهور اعتبار دارند و این یك رابطه مستقیم است و چون مردم به مسائل سیاسی اعتنا دارند افراد مشهور هم بین مردم اعتبار دارند.
