شاید باوركردنی نباشد ولی این روایت واقعی است: «سیریكی‌ها شهرشان را یكی از زیباترین شهرهای ساحلی جهان می‌دانند و به استناد نظر گردشگران معتقدند از جهت زیبایی طبیعت و زاویه طلوع خورشید، این شهر را فقط می‌توان با لیسبون پرتغال مقایسه كرد.»
اینجا ایران است با این همه تنوع
شنا با لباس وسط دریای عمان
وحیدزاده در این كتاب در هر صفحه تصویری از ایران را به نمایش می‌گذارد و خواننده را شگفت‌زده می‌كند. شگفتی ناشی از این‌كه ایران چنین مناظری دارد و خوب است قبل از تهیه بلیت تورهای كشورهای همسایه سری به كشور خودمان بزنیم: «تا ساحل راه زیادی نداریم. وقتی می‌رسیم اولین چیزی كه به چشم‌مان می‌آید بادبادك‌هایی است كه در آسمان ساحل در حال رقص‌اند. به گمانم این ششمین ساحلی است كه در این سفر دیده‌ایم. جالب آن است كه تاكنون هیچ‌یك شبیه دیگری نبوده است؛ برخلاف تجربه‌ای كه از ساحل خزر دارم. یكی صخره‌ای و یكی ماسه‌ای. یكی تراسی و یك هم‌سطح. یكی مملو از صدف و دیگری مامن خرچنگ. حتی نوع صدف‌هایی كه در هر یك یافت می‌شود با دیگری متفاوت است... تا به خود می‌آییم چند ده متر در دریا پیش رفته‌ایم. با لباس.
شیب عمیق شدن این ساحل از كنارك تندتر است. آب اینجا تا زیر گردن‌مان آمده. عمان از خزر تمیزتر است؛ شرتر هم. خورشید سر فرو رفتن دارد. رنگ افق به سرخی می‌زند. اندك اندك رو به ساحل می‌كنیم. بادبادك‌ها هنوز در آسمان قیقاج می‌روند. وقتی پا به ماسه‌های ساحل می‌گذاریم غروب خورشید در زیباترین شكل خود بر پهنه دریا دامن گسترده است. به نظرم می‌رسد باور مردم سیریك در خصوص شهرشان را باید جدی بگیریم.»