یادداشت
بسکتبال، گرفتار در گرداب تصمیمات اشتباه
باید تابوهای بسکتبال را بشکنیم و واقع بینانهتر به اوضاع بسکتبال نگاه کنیم. به جای اینکه در تقابل با شکستها دنبال راه فرار بگردیم بهتر است بگردیم و راهکاری بیابیم که بر اساس آن چکار کنیم تا از این شرایط کنونی خارج شویم.
در جامجهانی، تیمملی بسکتبال ساحلعاج جدال برابری با فرانسه داشت. لبنان هم به همین فرانسه با اختلاف کمی باخت. لتونی نیز اسپانیا را برد. همین تیمها مقابل برزیلی که ما با اختلاف قابل توجهی به آنها باختیم با اختلاف کمی مسابقه دادند. واقعا در چارچوب میدان است که تعیین میشود چه کسی میبرد و چه کسی میبازد.
یچ تیمی از قبل برنده و بازنده نیست. این که ما نتایج مسابقات قاطعانه را پیشبینی میکنیم ایراد بزرگی به بسکتبال ما است، اینکه مثلا بگوییم ما قطعا به برزیل و اسپانیا میباختیم اما باید ساحلعاج را میبردیم. با این حال با توجه به ویژگیهایی که از تیمملی بسکتبال سراغ داشتیم انتظار داشتیم حداقل تیم ما باید بازی نزدیکی با برزیل و فرانسه برگزار میکرد و خیلی بیشتر از اینها به اسپانیا سخت میگرفت. اما نه تنها این اتفاقات رخ نداد که مقابل ساحلعاج و لبنان هم نمایش خوبی نداشتیم. اینها نظر شخصی من است و شاید دیگران نظر دیگری داشته باشند. این برداشت من از شرایط موجود در بسکتبال ایران است.
حالا که کار ایران در این رقابتها تمام شده همه کارشناسان بسکتبال و همه اهالی بسکتبال و همه آنها که هیچ منافعی در این رشته ورزشی ندارند باید دور هم جمع شوند و مسائل مختلفی را در رابطه با تیمملی بسکتبال بررسی کنند. باید متوجه شویم بعد از این همه سال که برای بسکتبال خون دلها خورده شد، اکنون به کجا رسیده ایم؟ در این مدت اصلا برای بسکتبال ایران چه کاری انجام دادهایم؟ همه این مسائل باید واکاوی شود.
همه باید راهکار ارائه بدهند و در رابطه با شرایط کنونی تیمملی بسکتبال ایران راهکار داشته باشند. امیدوارم از این شرایطی که به وجود آمده بیرون بیاییم. واقعیت این است که تمامی تصمیمگیریهای ما اشکال دارد. تیمملی بسکتبال ایران نتیجه گیری خوبی ندارد و همین شرایط نشان می دهد تصمیمیگیریهایی که در بسکتبال ایران انجام میشود تا چه اندازه مشکل دارد و تا چه اندازه اشتباه است. تاکید میکنم که ما در تصمیمگیریها ایراد اساسی داریم. باید تجدید نظری کلی در این رابطه داشته باشیم که پیدا کردن راهکار متناسب با آن جز با گردهمایی اهالی و کارشناسان بسکتبال ممکن نیست.
مصطفی هاشمی - سرمربی اسبق تیم ملی
یچ تیمی از قبل برنده و بازنده نیست. این که ما نتایج مسابقات قاطعانه را پیشبینی میکنیم ایراد بزرگی به بسکتبال ما است، اینکه مثلا بگوییم ما قطعا به برزیل و اسپانیا میباختیم اما باید ساحلعاج را میبردیم. با این حال با توجه به ویژگیهایی که از تیمملی بسکتبال سراغ داشتیم انتظار داشتیم حداقل تیم ما باید بازی نزدیکی با برزیل و فرانسه برگزار میکرد و خیلی بیشتر از اینها به اسپانیا سخت میگرفت. اما نه تنها این اتفاقات رخ نداد که مقابل ساحلعاج و لبنان هم نمایش خوبی نداشتیم. اینها نظر شخصی من است و شاید دیگران نظر دیگری داشته باشند. این برداشت من از شرایط موجود در بسکتبال ایران است.
حالا که کار ایران در این رقابتها تمام شده همه کارشناسان بسکتبال و همه اهالی بسکتبال و همه آنها که هیچ منافعی در این رشته ورزشی ندارند باید دور هم جمع شوند و مسائل مختلفی را در رابطه با تیمملی بسکتبال بررسی کنند. باید متوجه شویم بعد از این همه سال که برای بسکتبال خون دلها خورده شد، اکنون به کجا رسیده ایم؟ در این مدت اصلا برای بسکتبال ایران چه کاری انجام دادهایم؟ همه این مسائل باید واکاوی شود.
همه باید راهکار ارائه بدهند و در رابطه با شرایط کنونی تیمملی بسکتبال ایران راهکار داشته باشند. امیدوارم از این شرایطی که به وجود آمده بیرون بیاییم. واقعیت این است که تمامی تصمیمگیریهای ما اشکال دارد. تیمملی بسکتبال ایران نتیجه گیری خوبی ندارد و همین شرایط نشان می دهد تصمیمیگیریهایی که در بسکتبال ایران انجام میشود تا چه اندازه مشکل دارد و تا چه اندازه اشتباه است. تاکید میکنم که ما در تصمیمگیریها ایراد اساسی داریم. باید تجدید نظری کلی در این رابطه داشته باشیم که پیدا کردن راهکار متناسب با آن جز با گردهمایی اهالی و کارشناسان بسکتبال ممکن نیست.
مصطفی هاشمی - سرمربی اسبق تیم ملی
تیتر خبرها




