به گزارش خبرنگار جام‌جم، چهارم مرداد سال98 مرد پاکبانی هنگام نظافت دراتوبان صیادشیرازی پایتخت در میان شمشادهای فضای سبز جسد زنی میانسال را پیدا کرد و به پلیس اطلاع داد. در ادامه با حضور ماموران معلوم شد وی با تکه‌سنگی که کنارش افتاده به قتل رسیده است. در بررسی پرونده‌های افراد گمشده هویت او فاش و با تحقیق از خانواده‌اش مشخص شد او برای سپردن طلاهایش به بانک برای گرفتن وام از خانه بیرون رفته و گوشی‌تلفن و طلاهایش سرقت شده است. در جریان تحقیقات رد قاتل به‌دست‌آمد و او به قتل اعتراف کرد و گفت: این زن را به‌عنوان مسافر سوار کردم، حرف زدیم و اعتمادش را جلب کردم و فهمیدم به بانک می‌رود تا با طلاهایش وام بگیرد. او را به بانک بردم اما کارت‌ملی همراهش نبود و قرار شد روز دیگر برود. وسوسه سرقت طلاهایش به جانم افتاد. در مسیر بازگشت به بهانه این‌که خودرو خراب شده توقف کردم. سنگی را برداشته و ضربه‌هایی به سرش زدم که فوت شد. گوشی و هفت النگوی طلا و انگشترش را سرقت کردم. حکم قصاص او صادر و بعد در دیوان عالی کشور تایید و به اجرای احکام دادسرای جنایی تهران ارسال شد. با گذشت چهار سال از این ماجرا سرانجام نام او در فهرست افراد اعدامی قرار گرفت. دیروز شوهر زن کشته‌شده به واحد صلح و سازش دادسرای جنایی تهران آمد و خواستار دیدار با مرد اعدامی شد و گفت: چند روز قبل همسرم به خوابم آمد و گفت این مرد با همدستی یک زن آشنا او را به قتل رسانده است. خواست من و بچه‌هایم نگذاریم آن زن از مجازات فرار کند. خوابم را برای فرزندانم بازگو کردم. فهمیدم همان روز که همسرم به بانک رفته بود، زنی به خانه‌مان آمده و به دختر و عروسم تسلیت گفته بود. ما ساعاتی بعد از تسلیت این زن متوجه مرگ همسرم شدیم. 
وی افزود: آن زن را نمی‌شناختیم اما در مراسم خاکسپاری حضور داشت و به‌شدت گریه می‌کرد. آن زمان چون حال روحی‌مان خوب نبود پیگیر آن زن نشدیم تا این‌که مشخصات او را همسر کشته‌شده‌ام در خواب برایم بازگو کرد. نمی‌دانم چه رابطه‌ای میان او و مرد اعدامی است. اگر مرد اعدامی درباره همدست فراری‌اش اعتراف کند، او را می‌بخشیم. 
با توجه به شرطی که او در واحد صلح و سازش گذاشت قرار شد که به‌زودی خانواده مقتول قرار ملاقاتی با مرد اعدامی داشته باشند.