آنها راحت‌تر می‌توانند دوست پیدا کنند، بیشتر به دیگران کمک کرده و احساسات بقیه را بهتر درک می‌کنند. اگر کودکی بیشتر از یک خواهر یا برادر داشته باشد، توانایی دوستیابی در او بیشتر رشد خواهد کرد و احساس همدردی بیشتری خواهد داشت و مسئولیت پذیرتر خواهد بود. در یک خانواده پرجمعیت فرزندان یاد می‌گیرند که چطور با یکدیگر همکاری کنند و در مشکلات از هم کمک بگیرند تا احساس تنهایی نکنند و از نظرات بیشتری استفاده کنند. در یک خانواده پرجمعیت، فرزندان به‌خوبی می‌آموزند که چطور داشته‌های خود را با هم تقسیم کرده و از آن استفاده کنند. در واقع افراد خانواده با هم روابط صمیمی‌تر و نزدیک‌تری خواهند داشت که این موضوع اصلی‌ترین مسأله در شکل‌گیری روابط و عواطف هر فرد به شمار می‌رود. اگر کودکان خواهر و برادر داشته باشند، دیگر با بی‌حوصلگی روزمرگی خود را سپری نخواهند کرد و به‌نوعی سرگرم هستند. این در حالی است که همبستگی بین اعضا در چنین خانواده‌هایی بیشتر است. از طرفی کودکان همیشه هم بازی دارند، چراکه آنها اولین روابط اجتماعی و صمیمانه خود را با خواهران و برادران خود تجربه می‌‌کنند. همچنین کودکان در خانواده‌های پرجمعیت،  شخصیت‌ها را راحت‌تر می‌شناسند و می‌توانند آنها را در خود شکل دهند. علاوه بر این فرزندان به‌خوبی یاد می‌گیرند که چگونه پشتیبان یکدیگر باشند و به هم در کارها کمک کنند‌. از طرفی رعایت حق و حقوق خود و دیگر افراد خانواده را به‌خوبی می‌آموزند. بنابراین تاثیرات چند فرزندی مخصوصا روی کودکان برای حضور در جامعه بسیار مهم است و نمی‌توان آن را نادیده گرفت.