چندین بار هم اسپانسرهای مختلف برای باشگاه‌ها پیدا شد. افراد مختلفی در این سال‌ها برای این دو باشگاه هزینه کردند و رفتند اما اهلیت آنها محرز نشد و خصوصی‌سازی با آنها به سرانجام مشخصی نرسید. این موضوع خصوصی‌سازی چندین بار هم در مجلس تصویب شده بود. زمانی که 10 درصد سهام باشگاه‌ها در فرابورس عرضه شد مردم استقبالی نکردند اما در نهایت 7 درصد را به صورت سفارشی و تلفنی واگذار کردند و 3 درصد را هم مردم گرفتند. اما در نهایت سود خاصی برای مردم و خریدار نداشت. در نهایت بحث خصوصی‌سازی امسال به مرحله اجرا درآمد که آن هم به دلیل فشار‌های‌ AFC بود. در واقع بحث مالکیت باید درست می‌شد تا مجوز حرفه‌ای صادر شود. افراد زیادی به صورت سفارشی و رانتی و به صورت غیرعادلانه در مقایسه با دیگر باشگاه‌ها هزینه کردند. هیچ یک از این موارد درآمد خاصی برای باشگاه نداشت. در واقع هزینه‌هایی که این دو باشگاه انجام دادند شفاف نبود و متوجه نشدیم درآمدهایی که از محل جام باشگاه‌های آسیا حاصل شد، کجا رفت. در این دو سال اخیر قرار بود منابع درآمدی مشخص شود و در اینباره هواداران متمولی همچنان پا پیش می‌گذاشتند تا برای باشگاه هزینه کنند. امسال کنسرسیوم بانکی پرسپولیس را در اختیار گرفته و قرار است مالک جدید باشگاه باشند. آنها بیشترین سهم را در هیات مدیره باشگاه خواهند داشت و برای سیاست‌های درون باشگاهی تعیین تکلیف می‌کنند. اینها (پرسپولیس و استقلال) دوباره دست‌شان در جیب مردم است و بعید می‌دانم به درآمدزایی برای دو باشگاه استقلال و پرسپولیس برسند.