در سال‌های اخیر، با رشد روزافزون مشاغل غیررسمی در سطح شهرها، کارشناسان اقتصادی و اجتماعی نسبت به پیامد‌های این روند هشدار داده‌اند و خواستار ساماندهی هرچه سریع‌تر این دسته از فعالیت‌ها شده‌اند.براساس آخرین آمار منتشرشده، بخش قابل‌توجهی از نیروی کار کشور در حوزه مشاغل غیررسمی مشغول به فعالیت است‌؛ مشاغلی که خارج از نظارت دولت، بدون بیمه، قرارداد‌های رسمی یا مالیات فعالیت می‌کنند و اغلب از ثبات شغلی برخوردار نیستند. 
از سوی دیگر براساس آخرین داده‌های مرکز آمار از تحولات بازار کار در زمستان سال گذشته، در فاصله زمستان سال 1397 تا زمستان سال 1403، روند جمعیت بیکار کاهشی بوده و جمعیت شاغل افزایشی بوده است. اینها درحالی است که جمعیت فعال در این مدت کاهش داشته است. تفسیر ساده این رخداد بیانگر بی‌رغبتی مردم از یافتن شغل و خروج از بازار کار است. آمارها حاکی از آن است که شیوع ویروس کرونا در اواخرسال1398 درسراسر کشور موجب شده تا تحولات گوناگونی در بازار کار کشور شکل بگیرد.فروکش کردن کرونا و تسهیل تحریم‌های وضع شده علیه اقتصاد ایران، به رونق نسبی در اقتصاد کشور کمک کرد و در نتیجه، تعداد جمعیت فعال در بازار کار در سه سال گذشته به طور قابل‌توجهی افزایش یافت. به طوری که تعداد افراد فعال در زمستان سال 1400 برابر با 25 میلیون و 600 هزار نفر گزارش شده بود در زمستان سال 1401، 26 میلیون نفر و در زمستان 1402 برابر با 26 میلیون و 500 هزار نفر محاسبه شد. در این مدت جمعیت شاغل در بازار کار نیز صعودی بوده و در آخرین فصل سال 1402، 24 میلیون و 200هزار نفر محاسبه شده است.بررسی‌ها نشان می‌دهد با این‌که در حدفاصل زمستان سال 1397 تا زمستان 1403 تعداد افراد صاحب شغل افزایشی بوده و در آخرین فصل سال گذشته معادل 24 میلیون و 300 هزار نفر محاسبه شده اما در این مدت تعداد افراد فعال در بازار کار کشور 400 هزار نفر کاهش یافته است. می‌توان گفت علت کاهش در جمعیت فعال در بازه زمانی مورد اشاره بی‌رغبتی، خستگی و عدم تمایل افراد بیکار از یافتن شغل و خروج آنها از بازار کار است.