در کنار این مسأله، مشکلات مالی، محدودیت زمانی و مهم‌تر از همه نیاز به استمرار و صبوری مسیر را پیچیده‌تر می‌کند. در سال‌های اخیر با رونق شبکه‌های اجتماعی و دیجیتال مارکتینگ، فضای رقابتی شدیدی شکل گرفته؛ رقابتی که گاهی بیشتر شبیه یک جنگ نابرابر برای دیده شدن و بقاست. با این حال دیدن بلاگرهایی که حتی با امکانات ساده و یک گوشی معمولی شروع کرده‌اند انگیزه‌بخش است. وقتی بلاگر مورد علاقه‌ام را دنبال می‌کنم، مسیرش را از همه جهت بررسی می‌کنم اما همان چالش‌ها دوباره سر راهم ظاهر می‌شوند.  در این حجم انبوه اطلاعات و داده‌هایی که در دهه اخیر به جامعه تزریق شده، من بیشتر بلاگرهایی را دنبال می‌کنم که در حوزه تخصصی خودشان فعالیت حرفه‌ای دارند؛ به‌ویژه در زمینه هنرهای نمایشی و دراماتیک همچنین حوزه رسانه، تدوین و گرافیک. هرچند این دو حوزه در ظاهر متفاوتند اما در عمل بر یکدیگر تاثیر می‌گذارند و مکمل هم هستند؛ چه در فضای مجازی و چه در زندگی واقعی. اخیرا خبرهایی مثل قطع درآمدزایی یوتیوب فارسی باعث دلسردی بسیاری شده اما هنوز کسانی هستند که ناامید نشده‌اند و ادامه می‌دهند. برای من مخاطب مهم‌ترین معیار، قابل ‌فهم و قابل ‌استفاده بودن محتواست همراه با سرگرمی. اگر محتوایی را مدتی نبینم طبیعی است سراغ نمونه‌های مشابه می‌روم تا از مسیر علاقه و یادگیری عقب نمانم.