چرا ازواژه «الهیات جنگ» استفاده می‌شود؟مگرجنگ می‌تواند وجهی قدسی داشته باشد؟وقتی از «الهیات» سخن می‌گوییم، درواقع از یک «هستی‌شناسی پنهان» در پس یک پدیده بحث می‌کنیم. جنگ، در نگاه صرفا نظامی، یک رویداد فیزیکی است؛ اما هنگامی که در افق دین معنا می‌شود، از هیات یک واقعه سیاسی ــ نظامی صرف خارج گشته و به آینه وجودی انسان بدل می‌گردد.در اندیشه معاصر انقلاب اسلامی، جنگ به پدیده‌ای متافیزیکی تبدیل شده است. شهید آوینی، در روایت فتح، جنگ را نه از منظر فتح نقاط جغرافیایی با سلاح‌های خاص، بلکه از زاویه‌ای روایی و درونی‌تر می‌نگریست؛ او در پی روایت فتحی بود که در جان رزمندگان رخ می‌داد. این همان رویکرد الهیاتی به جنگ است که آن را به تجربه‌ای معنوی و تحول‌آفرین بدل می‌سازد.ادبیات نظری و مؤلفه‌های اصلی الهیات جنگ را باید در اندیشه رهبر انقلاب جست‌وجو کرد. اغراق نیست اگر بگوییم ایشان «پیامبر الهیات جنگ در قرن بیست‌ویکم» هستند. در تعالیم ایشان، سه مؤلفه بنیادین برای این الهیات قابل شناسایی است:
تقدم جهاد اکبر بر جهاد اصغر: این مهم‌ترین مؤلفه است. جهاد نظامی (اصغر) تنها زمانی معنا و اعتبار می‌یابد که پیش از آن، جهادی درونی (اکبر) رخ داده باشد. رزمنده‌ای که در جبهه از مرگ نمی‌هراسد، پیش از آن‌که با دشمن بیرونی مواجه شود، با «من» خود، یعنی با نفس اماره، هوس‌ها و وابستگی‌هایش جنگیده است. پیام ایشان به گردهمایی فرماندهان بسیج در سال ۱۳۷۹ گویای این معناست: «جوانانی که از لذات و هوس‌های جوانی برای خدا گذشتند ... صحنه نبرد با شیطان زر و زور را با عرصه جهاد با نفس اماره به هم آمیختند و جبهه جنگ را محراب عبادت ساختند.»
فرهنگ شهادت: در این الهیات، شهادت نه یک پایان غم‌انگیز، بلکه اوج کمال یک انسان مؤمن و ورود به حریم خلوت الهی تعریف می‌شود. این تفسیر، مرگ در میدان نبرد را به «سرخوشی در محضر خدا» تبدیل می‌کند. از نگاه رهبر انقلاب، همین فرهنگ شهادت بود که در جنگ تحمیلی، رمز بقای انقلاب اسلامی شد و روحیه مقاومت را در ملت زنده نگاه داشت.
نظریه مقاومت: جنگ در اندیشه ایشان از دفاع صرف فراتر رفته و به یک راهبرد چندبعدی و بازدارنده در برابر «نظام سلطه» تبدیل می‌شود. این مقاومت، نه‌تنها در عرصه نظامی، بلکه در عرصه‌های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی نیز جاری است و تداوم انقلاب و نظام را تضمین می‌کند.