یعنی همان چیزی که رهبر سیاسی و فکری این جریان دکتر بشیریه و جهانبگلو و شاگردان‌شان حجاریان، تاج‌زاده و آقاجری و محصولات حلقه کیان و حلقه نیاوران و اقتصادانان لیبرال و متفکران سیاسی همزبان با هم‌ آخوندی، رنانی، غنی‌نژاد، نیلی، نهاوندیان و حتی طیب‌نیا و همتی و.... و رده دیگر عادلی و جهانگیری و نوبخت و امروز مدنی‌زاده همین تفکر را تزریق کرده‌اند یعنی جریان غربگرا در قلمرو تفکر و سیاست اقتصادی و اندیشه سیاسی طرح‌هایی در سر داشته‌اند و شکل مبتذلش به فکرهای سطحی سریع‌القلم‌ها و زیبا‌کلام‌ها و فلاحت‌پیشه‌ها و مطهرنیا‌ها و..ـ بدل شد و عملگرایانی لیبرال و غرب‌گرا در رأس کشور‌ چون آقایان هاشمی، روحانی، خاتمی و ظریف و مرعشی و امروز حتی قالیباف و پزشکیان با پشتوانه نیروهای نامور جریان اصلاح‌طلبان تئوری‌پرداز یا مدیران تکنوکرات دولت‌های سابق یا سردمداران احزابی چون سازندگی و اعتدال و توسعه پیکره رفرمیسم غرب‌پرستانه‌اش اقتدار نیروهای عملگرا و لیبرال و درگیر با حکومت دینی را می‌سازند. البته این گروه هرگز اعتبار اقتصاددانان مشهور عملگرا و لیبرال ایران در آمریکا و اروپا را که منبع الهامات‌شان هستند، ندارند. آنان متفکران در هم تافته با اقتصاد سرمایه‌سالار جهانی و رهبران فکری این پراگماتیست‌های ایرانی هستند همچون انصاری، آموزگار، محمد هاشم پسران، خاوند، اسفندیار معصومی، فرزانگان، بهمنی اسکویی و... می‌بینیم عملگرایی چون نیروی عظیم رژیم چنج در ایران اصلا شوخی‌بردار نیست.