رسانه‌ملی و ماموریت خطیر بازسازی سرمایه اجتماعی 

رسانه‌ملی و ماموریت خطیر بازسازی سرمایه اجتماعی 

پایان یافتن جنگ، تنها نقطه آغاز بازسازی زیرساخت‌های فیزیکی و اقتصادی یک کشور نیست؛ بلکه مهم‌ترین و پیچیده‌ترین بُعد بازسازی در دوران پساجنگ، ترمیم و ارتقای «سرمایه اجتماعی» است. در این برهه حساس تاریخی، رسانه‌ها و به طور ویژه «رسانه‌ملی»، نقشی بی‌بدیل در التیام زخم‌های جامعه و ایجاد همبستگی ایفا می‌کنند. رسانه‌ملی چگونه می‌تواند به پایدارسازی سرمایه اجتماعی پس از جنگ کمک کند؟ به نظر می‌رسد سه راهبرد زیر در این زمینه مؤثر باشد:

محسن ردادی| عضو هیأت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

۱. ترویج «وطن» به عنوان نقطه پرگار اتحاد
نخستین و مهم‌ترین گام برای حفظ و ارتقای سرمایه اجتماعی، ایجاد یک توافق جمعی و اشتراک نظر میان آحاد مردم است. یک جامعه توسعه‌یافته نیازمند آن است که در مورد مفاهیم بنیادین و بدیهی خود مانند «وطن»، «دولت»، «امنیت ملی» و «دشمن» به یک اجماع حداکثری (به عنوان مثال اشتراک نظری در مرز 95 درصد) دست یابد. البته باید دقت داشت که این اجماع به معنای یکسان‌سازی جامعه و از بین بردن تنوع نیست. پویایی یک جامعه در گروی حفظ تنوع سلیقه‌های سیاسی، ظواهر فرهنگی و رفتارهای اجتماعی است؛ اما این کثرت باید در دل یک وحدت بنیادین تعریف شود. اصولی باید وجود داشته باشد که تمامی این تفاوت‌ها را به یکدیگر پیوند دهد و در رأس تمامی این اشتراکات، مفهوم مقدس «وطن» قرار دارد. رسانه‌ملی باید بیش از هر نهاد دیگری، تلاش خود را معطوف به تثبیت، تعمیق و جا انداختن مفهوم وطن‌دوستی کند تا این مفهوم به چتر گسترده‌ای برای گرد هم آوردن تمام سلایق تبدیل شود.