اسماعیلی روز گذشته در مرحله نیمه‌نهایی بیستمین دوره بازی‌های آسیایی آیچی ـ ناگویا، در ورزشگاه نیشیو گیمناشیوم مقابل جهانگیر ذاکیروف، قهرمان جهان از ازبکستان قرار گرفت. مبارزه‌ای که می‌توانست فرصتی برای رسیدن به فینال باشد، در راند دوم و پس از آسیب‌دیدگی بوکسور ایرانی از ناحیه ابرو متوقف شد. داوران اجازه ادامه مبارزه را به او ندادند تا اسماعیلی با مدال برنز به کار خود در این رقابت‌ها پایان دهد.
پایان مبارزه در شرایطی رقم خورد که اسماعیلی پیش از این نیز از ناحیه کتف دست چپ آسیب دیده بود و در جریان رویارویی با حریف ازبکستانی، این مصدومیت تشدید شد. او پس از توقف مسابقه به درمانگاه انتقال یافت و ابروی آسیب‌دیده‌اش بخیه خورد. وضعیت این بوکسور سنگین‌وزن نیز تحت نظر کادر پزشکی قرار گرفت.
اما ارزش مدال اسماعیلی را باید فراتر از رنگ آن دید. بوکس ایران در دو دوره گذشته بازی‌های آسیایی نتوانسته بود به مدالی دست پیدا کند و حالا این انتظار طولانی با عملکرد نماینده سنگین‌وزن کشورمان به پایان رسیده است؛ مدالی که بار دیگر بوکس ایران را به جدول افتخارات آسیایی بازگرداند.
اسماعیلی مسیر رسیدن به سکو را با نمایشی مقتدرانه آغاز کرد. او در نخستین مبارزه خود برابر نماینده کره جنوبی، با برتری 5 بر صفر در راند نخست، برتری‌اش را به حریف دیکته کرد و در راند دوم با ناک‌اوت به پیروزی رسید.
بوکسور ایرانی در یک‌چهارم نهایی نیز برابر دانا بیکی از چین، مبارزه‌ای نزدیک و تماشایی را پشت سر گذاشت و با شکست حریف، حضورش روی سکوی بازی‌های آسیایی را قطعی کرد. پیروزی‌ای که راه او را به نیمه‌نهایی باز کرد و مدال برنز را به ارمغان آورد.
با کسب این مدال، پرونده بوکس ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا بسته شد؛ رقابت‌هایی که تیم مردان ایران با پنج نماینده و تیم بانوان برای نخستین بار در تاریخ این رشته با دو بوکسور در آن حضور یافتند. اسماعیلی در نهایت به فینال نرسید، اما ماموریت مهم‌تری را به سرانجام رساند: شکستن طلسم مدال‌آوری بوکس ایران در بازی‌های آسیایی.